Page 225 - ebook.msu.ac.th
P. 225

222


                                                                                        ุ
                                                                          ื้
                    ี่
               ก็ยังทจะซุกซ่อนไว้กิน  นั่นก็แสดงให้เห็นว่าทรัพยากรธรรมชาติในบางพนที่ยังขาดความอดมสมบูรณ์แม้กระทั้ง
               หัวมันยังต้องซ่อนดังที่ปรากฏในตัวอย่างข้างต้น
                       นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างที่แสดงให้เห็นในแนวทางเดียวกันอกว่า  ลักษณะทางสังคมที่อดยากท าให้
                                                                         ี
                                                                                                        ี
               มองเห็นว่าคนในกลุ่มชนเห็นเรื่องอาหารการกินเป็นส าคัญ  ก็คงเพราะสภาวะขาดแคลนเป็นตัวบีบบังคับอก
                                                       ี
                                                                    ี
                                                  ื
                                                                               ่
               ทางหนึ่ง  ดังตัวอย่างที่จะหยิบยกขึ้นมาก็คอ  เพยงแค่อาหารเพยงมื้อเดียวที่พอกับแม่ไม่ได้กินจากการออกหา
               อาหารจากแหล่งธรรมชาติของลูกทั้งสอง  ก็ถึงกับตัดเยื่อขาดใยในความเป็นสายเลือดที่สั่งสมมาตลอด
               ระยะเวลาการเลี้ยงดู  ดังตัวอย่างที่ปรากฏดังนี้

                                     “แม่ง  ๑  เถิงห้วยน้อย       เซาอาบเอาแฮง
                                     เขาก็พากันจก                 หลืบหินก้อนไง้

                                     อันว่าบาฮามผู้               โฉมงามตนพี่
                                     จีงเก็บคุบ                   ปูน้อย  ๔  ตัว
                                     ขาก็ยินดีด้วย                ดอมกันชมชื่น
                                     เลยเล่าพรากห้วยน้อย          เมือบ้านฮอดเฮือน

                       อันว่า        ปิตตาเจ้า                    ทั้ง  ๒  พ่อแม  ่
                                                 ้
                                     ยังคั่วหาลูกไม               ทั้งมื้อไปมา
                       เมื่อนั้น     จันทคาตน้อย                  ให้จี่กินปู

                                     เลิง  ๆ  จ้ า                จี่กินเย้ออ้าย
                       แต่นั้น       บางามต้าน                    โลมออยน้อยนาถ
                                     ถ้าให้พ่อแม่เจ้า             มาแล้วก็จิงกิน       น้องเอย
                                      น้องก็ไห้แจ้ว  ๆ            กวนแอ่วมิฟัง
                                     บาก็จิงเอาปู                 มาแบ่งปันปุนไห้

                       อันว่า        สองตัวไว  ้                  ปิตตาพ่อแม่ฮาท้อน
                                     ฮาจงกินท่อนี้                พอให้คู่กัน
                       อันว่า        บาฮามท้าว                    ศรีเฉลียวจันทคาต

                                     คันว่ากินหมดแล้ว             ก็ยังช้ าให้แอ่วกิน
                                      อ้ายก็อดบ่ได้               ยินคามอิดู
                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๑ .  ลานที่  ๓  หน้าที่  ๒)


                                     ก็จิงจ่ายของตัว              บ่กินวางให้
                                     คันว่ากินหมดแล้ว             ก็ยังดนซ้ าแอว
                                                                             ่
                                     ท้าวก็คึดเคียดฮ้าย           บาปให้สู่ตัวน้อง
                                     ก็กินหมดเสี้ยง               ทั้งมวลเกลี้ยง  อ่อยห่อย     นั้นแล้ว

                                     มาก็ชมชื่นต้าน               ความให้ก็บ่มีจิงลืม
                       เมื่อนั้น     มาดาแก้วทั้ง  ๒              พ่อแมมาฮอดห้อง
                                                                       ่
                                     เฮือนย้าวค่ าจร               แม่ก็หลงหล่ าเยี่ยม
                                     ดูขอกคีไฟ                    ก็จิงเห็นอองปู  ๔  ตัว

                                     เลยทวงเขือ                   ก็ไปหาได้ปูมากิน
   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230