Page 131 - ebook.msu.ac.th

๑๒๐

มีทั้งสาลีเข้า เขียวงามฮวงก่อง

มองเบิ่งเข้าโคดขว้าง เต็มด้าวด่านดง

มองลงจ้าย แตงโมอึโต่น
หน่วยท่อโพนใหญ่น้อย เต็มด้าวด่านไพร

เดียระดาษล้น เลียนหน่วยแตงจิง

เลียนเป็นถัน ก่ายกันเต็มพื้น
จังกรพร้อม บัวทองหอมอ่อน

ฮอฮ่วงเฮา ไพรกว้างกิ่นละออง
แต่นั้น คัชชนามแก้ว กุมารหลิงล่้า

ก็จิ่งได้ แฮงล้้าเก่งสงวน หั้นแล้ว
เพื่อก็ลือว่า หิมพานต์กว้าง ดงหลวงปางก่อน

มีเที่ยงแท้ ค้าต้านแต่ปฐม แลนอ

หลิงเห็น เดียระดาษล้น ขงเขตรัสสี พุ้นเยอ
บาคานเลย ล่วงกายไปหน้า

นับแต่เดินไพรได้ หลายวันแวนยิ่ง จิงแล้ว

บาบ่คึดโสกเศร้า สังแท้ท่อใย
ยินม่วนด้วย เสียงต่างภาษา

นานามี ต่างเสียงสงวนหลิ้น
๏เมื่อนั้น บาศรีแก้ว กุมารหลิงล่้า

เถิงฮ่มไม้ ไฮกว้างค่อยเซา
พอเมื่อสูรย์ค่้าค้อย เข้าขอบเสียแสง พุ้นเยอ

บาคานนอน แค่ไพรแกมเนื้อ

ฟังยินลมพานต้อง พระคีรีฮาวเถื่อน พุ้นเยอ
ฟังเสียงนกอิ่นอ้อย ซมซู้ม่ายคอน

ดีแก่ดาวดาษแจ้ง แฝงฝ่ายบัวระพา พุ้นเยอ

ฮมๆเดือน เฮื่องามเงาซ้าย
ฟังยินควนๆก้อง เทิงดอยเป็ดป่อง พุ้นเยอ

เสียงฮ่้าฮ้อง ปายไม้ก่อมไพร
ดีท่อดาวดาษซ้าย แฝงขอบเงินยวง

หลิงเห็นดวงมาลา ฮ่วงโฮยหอมเฮ้า
เหมือยหมอกย้อย หยดหยาดฮ้าใบ พุ้นเยอ

ฟังเสียงลมวอยพัด ล่วงไพรพนังกว้าง