Page 174 - ebook.msu.ac.th

๑๖๓

แนวกบเต้น ลงฮูเอาไม้แย่

บอกปูนมันหากมีไม้จิ้ม แปงเคี้ยวปากแดง นั้นแล้ว

แปงเฮือนสร้าง ลงขุมมันจั่งบ่โค่น
น้องเป็นขุม อ้ายเป็นเสาเที่ยงหมั้น เฮือนนั้นหากเที่ยงซัน น้องเอย

๏เมื่อนั้น สาวก็จอแจต้าน เสียงหัวดังอะเห่ย

บาก็ล้าๆมือ ค่อยซอนนมคั้น
เถิงเมื่อจันทร์เฮืองแจ้ง พอแถค้ายเที่ยง

ดีแก่สาวหนุ่มน้อย ลาผ้ายเลิกเมือ
บาบ่าวท้าว เลยลวดน้าสาว

ยอแขนกุม กอดคอเลยคั้น
เผือกันขึ้น เมือเฮือนเยาะย่อง

ฮอดสว้ามกว้าง สองเจ้าค่อยนอน

ฮดกิ่นฟุ้ง หอมทั่วสถานทอง พุ้นเยอ
สองแพงฮัก กอดกันกวนซ้อน

ดีท่อเฝือแฝงฝั้น เสนหายินม่วน

สองฮ่วมซ้อน แคผ้าห่มนอน
แต่นั้น เดือนข้อนค้าย ใกล้สิฮุ่งมายๆ

บาคานเลย สั่งนางนงหน้า
ค่อยอยู่ดีเยอ ทิพย์ยอดแก้ว น้อยนาถเสมออก

อวนจักลานงแพง อยู่ดีอย่าเศร้า
สาวจิ่งขานค้าเจ้า บาคานต้านสั่ง

เสียงม่วนแม้ง ดูล้้าก่อมเสนห์

ค่อยเมือดีเยอ เจ้าหม่อมอ้าย ตนยิ่งลือเกียรติ์ ข้อยเอย
อย่าได้ลืมอวนเสีย พี่ฮาแฮงซ้อน นั้นเนอ

แต่นั้น บาศรีแก้ว กุมารภูวนาถ

อุ้มกอดน้อง ซมแล้วเล่าวาง
เมื่อนั้น เจ้าก็เสด็จสู่พื้น อากาศผันผยอง

บาก็แยงเคหัง แม่ตนเซายั้ง
เถิงเมื่อหลายวันเต้า เดินซมซู้ใหม่

ภูวนาถเจ้า โถงซู้พาบซาว
นับแต่ซู้ขิ่นท้าว ประมาณกว่าซาวปาย

อันแต่ฝูงสามาลย์ บ่อาจคัวระนาได้