Page 275 - ebook.msu.ac.th

๒๖๔

แม่ก็คึดเบิ่งแล้ว พญาเจ้าปูกแปง ชอบแล้ว

นางเล่าก้มขาบเจ้า ทูลแม่มารดา

ขอจอมแพงพระ ซุมาหยันหย้อ
แหนงสู้ตายตนน้อย สีดาลดชั่ว ไปเทอญ

อันที่ล่้ากว่านี้ ตัวข้อยบ่ขีน พ่อแล้ว

พระก็ล่้าดูแล้ว เตินเลิกลาหนี
เขาหากยินแคนใจ จุ่มจมเมือบ้าน แท้แล้ว

อันว่า ผืนนี้วัตถังผ้า ไหมค้าสนแส่ว
ข้อยก็ ยืมพี่น้อง มาไว้นุ่งทง

ลางจักเสียค่าแล้ว เป็นที่ความหยัน แลนอ
ผืนนี้แดงหมากชาตี จิ่งทงวันนี้

ก็หากแพงสุดล้้า เหลือแฮงควรค่า ปางนี้

ฮ้อยที่เมียอยู่บ้าน เขาป้อยสิ่งหมา นั้นแล้ว
ผืนนี้ ธรรมชาติเซื้อ ปุมหมากตาลค้า

เป็นของแพง แต่ปฐมฝูงเถ้า

ข้อยก็ท้าเพียรเมี้ยน แพงมันมีนุ่ง
คือว่า ของแต่เค้า แพงไว้ปาดเสีย แลนอ

หวังจัก เอานางแก้ว สีดาเป็นคู่
พอยเล่า มาฮีบม้วน เชิงผ้าปาดผืน นี้เด

ผืนนี้ เฮียกว่าล้ามะราชแท้ แฮกแต่ไอยะโก
ของมุงคุล ปาดเสียเชิงผ้า

ผืนนี้ โสมงามแท้ ผิวบางเชิงท่อน

ดูเลิศล้้า งามแท้ใหม่ดี
เฮาก็ คึดใค่ได้ นางนาถสีดา

สังเล่าทุกข์แห่งซ้้า เชิงผ้าขาดกาง

ก็หากคืนเมือตาย บ่มีไชย์ได้
เขาก็ คืนเถิงห้อง เมียเขาป้อยด่า

บางพ่อง เมียจับไม้ค้อน ถือแส้ไล่ตี
ฮนๆฮ้อง ขาหักตาบอด

หนีบ่ได้ เซซ้ายทั่วเฮือน นั้นแล้ว
คึดเถิงข้อป้อง ตัวหากกะท้าผิด

บ่เบียนความสัง กล่าวโยมฝูงเหง้า