Page 277 - ebook.msu.ac.th
P. 277
๒๖๖
เมื่อนั้น สีไวแก้ว ลีลาเถิงราช
น้อยอ่อนผู้ คีงค้อมแต่งแปง
นางก็ผัดลูบท้าว ทาแก่นจันทน์มัน
คีงแพงใส สิ่งค้าในเบ้า
แต่นั้น ซุมสหายท้าว มาโฮมแหน้นอั่ง
เขาก็มาบ่ช้า แหนเจ้าสู่โฮง
มาอยู่ยั้ง เต็มข่วงเฮือนบา
ชุมชายโถง อเนกนองเต็มคุ้ม
เมื่อนั้น ขุนเพ็งเข้า เมือในหัตถะบาส
มันก็มาช่อยป้อง ตนท้าวซู่ประการ
ท้าวนั้นเป็นลูกแก้ว นางนาถสีไว
นางภูบาล ลูกลูงนางแก้ว
เขือก็มาประสงค์เอ้ บาไททุกแห่ง
เมื่อนั้น ผู่แก่นแก้ว ประสงค์ย้องซู่ปะการ
พระก็แยงยนต์เยี้ยม สีไวดวงแว่น
ยาบๆเนื้อ ปานแก้วหน่วยดี
แป่นแว่นหน้า คือคู่บัวไข
ยูท่าง สีไวแยงบาคาน อิ่มกะใจนางแก้ว
สีไวน้อย ทาน้้ามันโลมลูบ
แล้วเล่าซมดอกไม้ ดวงน้องฝากนาง
โลมลูบไล้ ทะรงกิ่นจันทน์มัน
พระก็ทวายดวงหอม ใส่หัวงามล้น
กุณฑลต้าง กะจอนหูสบสอด
พระก็ทงแผ่นกว้าง ผืนผ้าค่าแสน
สบสอดเนื้อ นางนาถสีไว
เพิงค้าสบ ใส่แขนเทิงม้าว
กองเพิงเหลื้อม แสงใสมะณีคาด
ท้าวก็สบเซิดตั้ง กะโจมแก้วใส่หัว
สะอาดเนื้อ สบสอดสังวาลค้า
มณีโชติแหวน ทั่วอังคุลีนิ้ว
ผานๆเหลื้อม ท้ามะโรงดวงอาจ
ผิวคาดค้อม มะณีแก้วก่องแสง เจ้าเอย

