Page 283 - ebook.msu.ac.th

๒๗๒

เมื่อนั้น ราชาพระ บ่ยอมเลยต้าน

พ่อขอวอนท้าว บาคานหลายเล่า ก่อนท้อน

ท้าวจิ่งมาลวดต้าน ดอมเจ้าบ่ขีน
๏เมื่อนั้น ผู่แห่งเหง้า พระบาทก้ามะทา

พระก็เตินมุนตรี แต่งดีดาห้าง

บัดนี้ กูจักเวนเมืองบ้าน บาคานยอมอบ
สูอย่าช้า ดาห้างแต่งเติน

เขาก็โดยอาชญ์เจ้า ตกแต่งเดาดา
พระก็เชิญภูมี สู่หอสรงน้้า

เมื่อนั้น มารดาแก้ว อ้าคาพระแม่
นางก็น้าลูกแก้ว สองน้อยสู่หอ

แต่นั้น พราหมณ์พรากถ้อย ถวายแม่นมุงคุล

พระก็ยอคันธี โสรจสรงสองน้อย
เมื่อนั้น โยธาท้าว แสนเมืองเสเนตร

ดีท่อน้้าดอกไม้ จันทน์คู้หลั่งลง

ฝูงหมู่ไทเสพค้อง กลองแส่งหอยสังข์
ตะโพนพิณตี เสพบาสองน้อย

พระก็เสด็จจากน้้า เมือแทนค้าเลียง
สองก็เคียงเสนหา แท่นค้าทะรงย้อง

คื่นๆก้อง เสียงเสพสะบัดไชย์ พุ้นเยอ
ระบ้าซอเสียง ปี่แคนดังก้อง

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองสถิตฮ่วม กันนั้น

เสตสัตร์ก่งกั้ง สองเจ้าแท่นค้า
แต่นั้น พราหมณ์ขาบเกล้า เหนือเกศวันทา

ปะนมมือถวาย พระยอดนางเมืองเจ้า

บัดนี้ สองได้เฮียงฮ่วมซ้อน เสวยราชยืนยาว
อนตายสัง อย่ามาเบียนได้

เชิญเสวยเวียงแก้ว ยืนยาวแสนขวบ ปีท้อน
ฮ้อยเอ็ดประเทศท้าว ทูลไหว้สว่ายไฮ แท้แล้ว

พราหมณ์ถวายพรแล้ว สาธุการดอมราช
มือฮีบสว้าน ภาเข้าเบิกขวัญ

เมื่อนั้น ทุกที่พร้อม เสียงเสพมนตรี