Page 285 - ebook.msu.ac.th

๒๗๔

๏เมื่อนั้น บุญยวงเจ้า เสวยเมืองเป็นใหญ่

ยศยิ่งกว้าง ลือเท้าทั่วแดน

อันว่า ผู่ใสท้าว พญาใหญ่คัชชนาม
แดนแต่ในชมภู ขาบกลอนกอยไหว้

นางงามส้อย สีดาเทียมบาท

สองแจ่มเจ้า งามล้นเกิ่งกัน
พระบาทตั้ง ให้เป็นราชเทวี

สองแพงฮัก อยู่เฝือแฝงฟั่น
แต่นั้น ภูมีใช้ ไปทันนางนาถ

แก้วแก่นผู้ ทันต้นฮีบมา
เมื่อนั้น ซะซ่อนเนื้อ นางนาถสีไว

โดยราชา ฮีบมาพะลันฟ้าว

พระก็มาหัดให้ เป็นนางกษัตริย์ใหญ่
ไว้แจ่มเจ้า เทียมซ้อนนั่งปอง

ซื่อว่า สีไวแก้ว กษัตรีนางนาถ

นางก็ทงเคื่องย้อง งามล้นลื่นประมาณ
โสมฮูปน้อง เหมือนดั่งอินทร์แปง

ชายใดเห็น ปวดปานเป็นบ้า
สีไวแก้ว กษัตรีงามยิ่ง

พญาฮักเนตรเบื้อง เสมอแท้หน่วยตา
เจ้าจิ่งเวนมอบให้ ผาสาทเสาค้า พุ้นเยอ

ยูท่างสีไวทง อยู่หอค้าแก้ว

เป็นแต่บุญกรรมสร้าง เคยกันน้าฮอด
เมื่อนั้น แก้วแก่นผู้ ใจแจ้งซื่นซม

อันว่า ทิพย์ยอดแก้ว นางนาถสีดา

เพ็งสมภาร ดั่งนางนครฟ้า
ซื่อว่า เทวีส้อย สีดากษัตริย์ใหญ่

เจ้ายอดฟ้า เทียมท้าวแท่นค้า
ผาสาทแก้ว หลังใหญ่นางทง

หอค้างาม เฮื่อเฮืองแกมแก้ว
เจ้าจิ่งมาปะสงค์สร้าง หอค้าผาสาท

ไว้แก่แม่แก่นแก้ว เมืองนั้นอยู่ทง เจ้าเอย