Page 36 - ebook.msu.ac.th
P. 36

๒๕

               ดังกล่าว ผู้คนยังน ามากล่าวในลักษณะของผญาค าสอนต่อๆ มาอีกด้วย  สะท้อนความส าคัญและอิทธิพลของ
               เรื่องนี้ต่อการรับรู้และความคิดของผู้คนที่ได้อ่าน ได้ฟังเรื่องนี้เป็นอย่างดี  ดังตัวอย่างข้อความในเรื่อง คัชชนาม

               ที่พระอริยานุวัตร เขมจารี เถระ ปริวรรต ดังนี้
                              ๑) ท้ำวคัชชนำม มอบเมืองขวำงให้ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้นครองแทนจึงสั่งสอนหลักกำรครอง
               เมือง
                               “อันว่า          ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น     เสวยราชเมืองขวาง

                                            บาคานเลย                 สั่งสอนคองบ้าน

                                            ให้เจ้าท าบุญสร้าง       ศีลทานอย่าขาด
                                                ตักบาตรหยาดน้ า      สังฆะเจ้าทอดทาน

                                               อย่าเบียดเบียนไพ่น้อย   ข่มเห็งไพ่ชาวเมือง
                                                อย่าเบียดเบียนคนทุกข์   ข่มเห็งคนใบ้

                              ๏อันหนึ่ง       อย่าได้จาสหาวต้าน          ค าแข็งสอนไพ่
                                         อย่าลักลอบเหล้น             เมียแก้วเพิ่นแพง               ญิงนั้น
                                         อย่าไปท ามารยาล้อ           ผัวเขามากอด               แท้เนอ

                                         ญิงเขามีพ่อแม่เลี้ยง        ตนเจ้าอย่ากอดกุม..”
                                                                        (คัชชนาม,  ๒๕๖๒ : ๙๑-๙๒ )


                              ๒) ท้ำวคัชชนำม ให้ข้อคิดเกี่ยวกับชีวิตแก่มเหสีทั้งสำมคือนำงปทุมำ, นำงสีดำและนำงสี-
               ไว
                              “๏ เมื่อนั้น       สะพู่เนื้อ           นางนาถสามกะสัตร์
                               พระก็            เผยค าจา              ต่อสองนางแก้ว
                                            อย่าได้โทมนังแค้น         ในใจคณิงโสก

                                            สองแก่นแก้ว               อย่ามีฮ้อนให้อยู่เย็น     พี่ท้อน
                                            เกิดเป็นคนในโลกนี้        ทุกข์ยิ่งแสนถนัด
                                            ทุกข์แต่ในสงสาร           ได้ท่องเทียวในพื้น

                                            ทุกข์อยู่ในคีงเนื้อ       คณิงหลายแห้งจ่อย
                                            ทุกข์แต่ใต้แผ่นฟ้า             โฮมข้องขอดคีง
                                            สงสารนี้                  ทุกข์ยิ่งเลิงๆ           แท้นอ
                              คันว่า        เถิงนีระพานเมื่อใด        ก็จิ่งเย็นยามนั้น ”

                                                                                    (คัชชนาม,  ๒๕๖๒ : ๔๘๒-๔๘๓)

                              ๓) ท้ำวคัชชนำม สอนมำรดำเกี่ยวกับกำรปกครองบ้ำนเมือง

                              “อันหนึ่ง     โยเธศท้าว                ฝูงหมู่อาสา               ก็ดี
                                            ให้ค่อยจงใจฮัก           ทอดทานประสงค์ให้
                                            อย่าได้เสียดายแท้        ฮางวัลทานทอด
                               อันหนึ่ง     นานาข้า                  ทาสีใช้ซ่วง               ก็ดี

                                            อย่าได้บังเกิดอ้าง       ค าฮ้ายด่าเขา
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41