Page 37 - ebook.msu.ac.th

๒๖

ให้ค่อยแปงค าต้าน สอนดีอย่าเคียด
ให้แม่เจ้าแก่นไท้ ปานน้ าอ่างหิน

ใจให้หนักแหน้นไว้ ปฐพีพื้นแผ่น
ลมหอบอุ้ม เสมรุด้านอย่าเอียง หั้นแล้ว
อันหนึ่ง แม่อย่าได้โกธก้า บังเบียดชาวเมือง แท้เนอ
ให้ค่อยหลิงอากร หมู่คนมีใฮ้

ชาวเมืองได้ อากรถวายบาท ก็ดีท้อน
ควรที่ ให้แจ่มเจ้า ทานแท้ตอบเขา
ชาติที่ คนทุกข์ไฮ้ ทานราชหากยินดี แท้แล้ว
เขาจัก ซมกองทาน กล่าวคุณยอย้อง

อันหนึ่ง ทาสาทาสีข้า ผัวนางคุชชะราช ก็ดี
ให้ค่อยปุนแต่งย้อง ทานให้แก่เขา
อันหนึ่ง อย่าโอดอ้าง ค าส่อสนความ
เจ้าค่อยพิจารณาดู แก่ฝูงเขาข้า

เป็นคนให้ อย่าฟังค าสับส่อ แท้เนอ
ให้ส่องแจ้ง เขาพุ้นซู่คน
แม่ก็ อย่าเห็นแก่โลภาพ้น สินทานยอมอบ

อย่าเห็นแก่ยศใหญ่น้อย คนใบ้ข่มเห็ง แม่เอย
อันหนึ่ง ให้ค่อยคึดชอบแท้ ทศราชตามธรรม
คองบูฮาณมี อย่าได้จงใจม้าง
อันหนึ่ง คนทุกข์ล้ า ขอเททานทอด ควรแล้ว
แม่ก็อย่าได้ม้าง ค าข้อยสั่งสอน แม่เอย

อันหนึ่ง แม่อย่าเอาหิงห้อยน้อย เทียมผ่านแสงสูรย์
อย่าลอนเอากาด า เปียบหงส์เหินผ้าย
คือดั่ง คนบุญนั้น อย่าเอาเทียมคนบาป

เชื้อชาติฮ้าย อย่ามาได้เปียบขุน แท้เนอ
เหิงที่ตกแต่งไว้ โสภาพตามคอง
อย่าได้ปุนคนหลัก ส่ าดีแกมฮ้าย
อันหนึ่ง ใผผู่มีคุณให้ ยอสูงไว้วาด

ฝูงส่ าฮ้าย ควรไว้ต่ าพอย แม่เอย
๏ อันหนึ่ง ฝูงบ่เคยสอดแท้ คนถ่อยอย่าไปสอน แท้เนอ
เขาจักถอยค าคึด โทสมีมัวฮ้าย
อันหนึ่ง เถิงสุขแล้ว อย่าจงใจเพิก

ให้แม่คึดฝ่ายก้ า เฮียงเข้าจิ่งสม
ยามเมื่อ เกิดออกแล้ว งวงซื่อยอคอ
พอเมื่อ ฮวงเต็มสม ย่อมยังมาก้ม
แม่ก็ อย่าเห็นไก้ คอยไกแฮ้งฮ่อน

อย่าได้เห็นบ่อนไก้ คือแมวเต้นคาบหนู