Page 373 - ebook.msu.ac.th

๓๖๒

ฟังยินคอนๆก้อง ในดงเป็ดป่อง

แสงส่องแจ้ง ป้ายไม้หน่วงหนาว

เหมือยหมอกย้อย เหมือนดั่งฝนลิน
คอนๆเสียง ไก่ขันขานก้อง

โย่งๆค้อง กลองคัวตีป่าว

พระก็ย้ายหมู่ขึ้น ภูฮ้ายฮ่อมซัน
เมื่อนั้น คื่นๆเนื้อ เต้นตื่นพลแพน

ทะยานตนหนี หลีกพลพอยเว้น
ฝูงเขาก้้า หัวพลเลยผ่าย

สัตว์สิ่งเนื้อ เสือช้างแฮดเมย
เมื่อนั้น ขุนเอกฮ้อง เอิ้นใส่พลหลวง

เอินเทินเสียง ด่าเขาค้าฮ้าย

สังหากมากัวย้าน ค้าตายผิดฮิต
แม่นว่า เศิกท้วมท้น มาแท้บ่เล็ว

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว เสด็จล่วงน้าพล

ทมๆเสียง ดั่งดินดาพื้น
เขาก็ไหลหลึนขึ้น ภูเก็งเขาใหญ่

แสนส่้าช้าง ดึงไม้กอดเซา
ภูใหญ่กว้าง สามชั่วพันวา

ราชาเลยเสด็จ ฮอดจอมมียั้ง
เห็นนครหลวงก้้า ผายีสุดผ่อ

พระค่อยย้าย พลตื้อล่วงลง

๏แม้งหนึ่ง เถิงเขตด้าว เมืองใหญ่ผายี
ดีท่อชาวภูสูง ตื่นเฮฮนย้าน

ฝูงเขาข้า แดนเมืองฟ้าวฟั่ง

เขาตื่นท้วง เฮฮ้องฟั่งเฟือน
เมื่อนั้น ไอยะราชเบื้อง เขาง่อนผายี

มันก็หาของถวาย พระยอดเมืองสองเจ้า
ท้าวก็ขวานขวายได้ อาหารกะจ้อนฮอก

แลนหลิ่นเหม้น เห็นอ้มกระต่ายแต
ขิงข่าได้ หัวเผือกกอยมัน

ทั้งหยูกยา เลือกถวายจอมเจ้า