Page 374 - ebook.msu.ac.th

๓๖๓

มันจิ่งยอมือไหว้ ราชาถามเหตุ

เขาก็ปากอู้อี้ ค้าข้าบ่เสีย

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว ต้านต่อชาวภู
ตูจักเมือจ้าปา ยาดซูซนช้าง

ตูจักขอทางเบื้อง ผายีดอมราช

สูอย่าฟ้าวฟังฮ้าย กัวแท้ท่อใย หั้นท้อน
แต่นั้น ไอยะราชข้า ขุนด่านแดนเมือง

เขาก็เมือชุลีกร ขาบถวายเถิงเจ้า
บัดนี้ ราชาท้าว สองเมืองกษัตริย์ใหญ่ ภายพุ้น

พระก็ไหลหลั่งช้าง พลตื้อฮอดเวียง พระเอย
ว่าจักเมือสู้ต้อง เมืองใหญ่จ้าปา ว่าอั้น

ใค่จักขอของดอม บาทค้าเป็นเจ้า

เมื่อนั้น ราชาเจ้า ผายีฟ้าหยาด
พระก็ยินเคียดเข้ม ขมค้อยคั่งทวง

เมื่อนั้น ไอยะราชข้า ลาบาทเล็งโญ

มันก็ซ้าลวาเขียว ฮอดเมืองขุนข้า
เมื่อนั้น ราชาเจ้า ทั้งสองพระบาท

พระก็เตินส่้าข้า ดาใช้ซ่วงเถิง
เมื่อนั้น พระกล่าวต้าน จาต่อขุนอินทร์

ทั้งขุนอวน ฮีบเมือทูลท้าว
พระก็ปุนปองตั้ง เงินหมื่นค้าพัน

ถวายราชา ไถ่ทางขอซื้อ ว่าเนอ

เมื่อนั้น อินทร์ก็ขึ้นขวี่ม้า ทั้งอ่อนขุนอวน
เขือก็ซ้าลวาเถิง ที่เวิงวังท้าว

ทะยานลงม้า เมือในวังราช

ชาวไพร่น้อย แหนเจ้าสู่โฮง
เขือก็ขึ้นสู่ห้อง ทูลราชเล็งโญ

ยอเงินค้า มอบถวายจอมเจ้า
บัดนี้ ราชาเจ้า ทั้งสองสหายราช ภายพุ้น

พระก็ใช้ข้าน้อย ทูลไหว้บาทค้า
พระจักเข้าลุต้อง เมืองใหญ่จ้าปา ว่าอั้น

ก็จิ่งยอเงินค้า มอบถวายเถิงเจ้า