Page 376 - ebook.msu.ac.th

๓๖๕

แต่นั้น ท้าวซึ่มผู้ กงแผ่นแข็งพล

มันก็นองพลมา สี่แสนสามฮ้อย

มันก็แยงกะบวนเบื้อง หัวพลขุนเอก
พลล่วงเท้า นากว้างสนั่นเนือง

ซว่าๆก้อง ทุกหมู่กองแล

วางสะไนหลวง เฮียกพลนันก้อง
โย่งๆค้อง กลองแลตีป่าว

เมื่อนั้น ขุนเอกขึ้นขวี่ช้าง สารต้นเคื่องค้า
ยาบๆเหลื้อม ลมล่วงปะคืออวน

เขาก็ไขพลเวียง หลั่งไหลปานน้้า
บางามไว้ ชายเดียวน้องนาถ

ท้าวควี่ผู้ เป็นน้องอยู่เวียง

เมืองฝ่ายซ้าย ท้าวทุ่มเมืองสรวง
ปะคือขาวไกว แต่งเชยปิวเข้า

เขือก็มวลกันตั้ง สองพายขันต่อ กันแล้ว

๏แต่นั้น ท้าวซึ่มย้าย พลล้านล่วงมา
มันก็ใสชนช้าง ตัวซื่อกงทอง

ปะคือแดงไกว แกว่งลมเซยเข้า
เสียงโฮฮ้อง ผายีท้าวซึ่ม มาแล้ว

ลมเบิกไม้ ใบค้อมล่าวลง
เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า ตั้งต่อมีขาม

เขาก็วางสบูหลวง ลั่นมามียั้ง

จูดๆเต้น ดินผงมัวมืด
ควันแล่นกุ้ม ดินฟ้ามืดมัว

วางถึกต้อง คันนามุ่นเป็นผง

ลือท่อชาวผายี ห่อนขามไผนั้น
โฮๆเบื้อง สองพายฮบต่อ กันนั้น

ฝูงหอกกุ้ม ตีนช้างซั่นหา
สว่าๆเบื้อง หัวหมื่นไทขัน

เค็งๆเสียง โห่นั่นคุงฟ้า
เขาก็ยอตาวเปื้อง กอยแฮงฟันผ่า

ขอนล่าวล้ม เลียนขว้ามไขว่ขืน