Page 495 - ebook.msu.ac.th

๔๘๔

เมื่อนั้น สามนาถน้อย ต้านต่อสองนาง

อันนี้ เจ้าหากเคยมายา โผดค้าใยหลิ้น
ยินสนุกแม้ง วาจาเว้าโกก แท้ดาย
พอได้ผายปอดหลิ้น หัวแล้วซื่นใจ นั้นแล้ว

เมื่อนั้น สองนางน้อย ปะนมกรลาบาท
ยินฮักเจ้า แพงล้านบ่อยากหนี หั้นแล้ว
สองก็ ยัวรยาตย้าย คือคู่กินนรี
ก็จิ่งเถิงสถานทอง อยู่เนานางแก้ว
เมื่อนั้น ภูมีเจ้า เตินเขาเสเนตร

สูฮีบเก็บดูกแก้ว กองไว้แท่นค้า
อันว่า ดูกโยเธศท้าว ฝูงไพร่ชาวเมือง ก็ดี
สูจงน้ามาถวาย ที่วังกองไว้

เมื่อนั้น เสเนตรพร้อม ชาวเมืองซอกกะดูก
กองตั้งไว้ เวิงท้าวบ่หลอ
อันว่า ดูกแจ่มเจ้า ใส่แท่นบาลังค้า
พระก็ ยอทัณฑัง ต่าวปายปุนซี้ ที่นั้น

ค้าแสนเจ้า พญาเมืองฟ้าหยาด คืนแล้ว
พระเล่าซี้ เมือก้้าดูกขุน
ถัดนั้น เสเนตรท้าว ฝูงหมู่ชาวเมือง ก็ดี
สามเมืองมูล เกิดมาดอมไม้

เต็มเมืองกว้าง ผายีคับคั่ง แท้แล้ว
๏เมื่อนั้น ฟ้าหยาดผู้แก่นไท้ ลงห้องแท่นค้า
ยั่งๆหน้า นบบาทพญาบุญ
ล้าๆทูลบาทา ใส่หัวหุมไหว้

บัดนี้ จอมไตเจ้า บุญคามมาโผด ดีลือ
มันหากวิบากได้ ตายเสี้ยงจากเมือง พระเอย
อันหนึ่ง มนุษย์เนื้อ น้อยหน่อพญาไชย์

บุญเฮืองพระ โผดคืนมาแท้
เมื่อนั้น ศรีเฉลียวแก้ว คัชชนามต้านกล่าว
ไชยะราชน้อย ยังแท้บ่ตาย ท่านเอย
เขาก็ เอาอ่อนน้อย ไว้แห่งกาสี พุ้นดาย
อันว่า สองนางยัง อยู่เมืองภายพี้

เมื่อนั้น ศรีเสลียวแก้ว แพงเมืองฟ้าหยาด
ผู่ที่เหง้า ซมพร้อมมอบนาง
อันว่านาถน้อย จันทะแจ่มค้าเพิง

ข้อยก็ ถวายนางงาม มอบศรีจอมเจ้า
ทั้งเมืองไว้ จอมหัวปุนแต่ง