Page 519 - ebook.msu.ac.th

๕๐๘

ให้ค่อยแพงตนเขา ทอดทานเทให้

แม่จงเอาตนสร้าง ศีลทานอย่าปะมาท
ให้ค่อย ฮักพระผู่แก่นไท้ สามเจ้าสว่ายไฮ แด่เนอ
อันหนึ่ง โยเธศท้าว ฝูงหมู่อาสา ก็ดี

ให้ค่อยจงใจฮัก ทอดทานประสงค์ให้
อย่าได้เสียดายแท้ ฮางวัลทานทอด
อันหนึ่ง นานาข้า ทาสีใช้ซ่วง ก็ดี
อย่าได้บังเกิดอ้าง ค้าฮ้ายด่าเขา
ให้ค่อยแปงค้าต้าน สอนดีอย่าเคียด

ให้แม่เจ้าแก่นไท้ ปานน้้าอ่างหิน
ใจให้หนักแหน้นไว้ ปฐพีพื้นแผ่น
ลมหอบอุ้ม เสมรุค้านอย่าเอียง หั้นท้อน

อันหนึ่ง แม่อย่าได้โกธกล้า บังเบียดชาวเมือง แท้เนอ
ให้ค่อยหลิงอากร หมู่คนมีไฮ้
ชาวเมืองได้ อากรถวายบาท ก็ดีท้อน
ควรที่ ให้แจ่มเจ้า ทานแท้ตอบเขา

ชาติที่ คนทุกข์ไฮ้ ทานราชหากยินดี แท้แล้ว
เขาจัก ซมกองทาน กล่าวคุณยอย้อง
อันหนึ่ง ทาสาทาสีข้า ผัวนางคุชชะราช ก็ดี
ให้ค่อยปุนแต่งย้อง ทานให้แก่เขา

อันหนึ่ง อย่าโอดอ้าง ค้าส่อสนความ
เจ้าค่อยพิจารณาดู แก่ฝูงเขาข้า
เป็นคนให้ อย่าฟังค้าสับส่อ แท้เนอ
ให้ส่องแจ้ง เขาพุ้นซู่คน

แม่ก็ อย่าเห็นแก่โลภาพ้น สินทานยอมอบ
อย่าเห็นแก่ยศใหญ่น้อย คนใบ้ข่มเห็ง แม่เอย
อันหนึ่ง ให้ค่อยคึดชอบแท้ ทศราชตามธรรม

คองบูฮาณมี อย่าได้จงใจม้าง
อันหนึ่ง คนทุกข์ล้้า ขอเททานทอด ควรแล้ว
แม่ก็อย่าได้ม้าง ค้าข้อยสั่งสอน แม่เอย
อันหนึ่ง แม่อย่าเอาหิงห้อยน้อย เทียมผ่านแสงสูรย์
อย่าลอนเอากาด้า เปียบหงส์เหินผ้าย

คือดั่งคนบุญนั้น อย่าเอาเทียมคนบาป
เซื้อชาติฮ้าย อย่ามาได้เปียบขุน แท้เนอ
เหิงที่ตกแต่งไว้ โสภาพตามคอง

อย่าได้ปุนคนหลัก ส่้าดีแกมฮ้าย
อันหนึ่ง ไผผู่มีคุณให้ ยอสูงไว้วาด