Page 67 - ebook.msu.ac.th

๕๖

ขุมนี้ ล้านแปดตื้อ แดงเข้มดั่งไฟ พระเอย

ตามแต่ก้าลังเจ้า ทั้งสองแฮงฮอด จิงเทอญ

นามโคตรเจ้า แพงล้านซื่อใด พระเอย
กูนี้ ซื่อว่า “คัชชนาม”แก้ว กุมารตนประเสริฐ จิงแล้ว

อันว่า นามโคตรก้้า มึงนั้นซื่อใด นี้เด

ข้อยนี้ ซื่อว่า “สัจจะยักข์” ก้้า หนแห่งเมืองผี เจ้าเอย
๏บัดนี้ ข้อยจักลาสองศรี ค่อยเอาเยอเจ้า

บุญเฮืองเจ้า สองศรีค่อยอยู่ ดีเยอ
ข้อยจักลาจากเจ้า บุญกว้างค่อยเดิน ก่อนแล้ว

ค้อมว่าแล้ว ยักข์เลิกลาหนี
มันก็แยงไพรหลวง หมื่นดอยบังหน้า

เมื่อนั้น บาคานได้ ขุมค้ายักข์บอก

ค้าเฮื่อเข้ม แดงล้้ากว่าไฟ
ท้าวก็ขุดออกได้ เอาแต่ค้าแดง

พอตาวันลับ อว่ายลงสูญเศร้า

ท้าวคอนเอาค้าได้ สามแสนห้าหมื่น
อันว่า แม่แจ่มเจ้า เอาได้ห้าพัน

สองก็ลาจากด้าว ดั้นดุ่งหนีเมือ
คอนๆเถิงเคหัง ที่เฮือนสองเจ้า

เมื่อนั้น บาศรีท้าว ฝังค้าเมี้ยนแจบ
ท้าวก็ยัวรยาตย้าย เมือห้องนั่งเฮือน

บ่มีอึดอยากไฮ้ แสนสิ่งเงินค้า

เทื่อบุญ สมภารบาคาน ซ่อยซูมาให้
ดูดั่งค้าหลายล้น เหลือตาเดียระดาษ

เจ้าก็จัดจ่ายซื้อ มาเลี้ยงลูกตน แท้แล้ว

ได้ยินฮอดพญา

๏เมื่อนั้น หลายเดือนล้้า สังขารเฮืองฮุ่ง
หลายขวบเข้า กุมารท้าวใหญ่สูง

พอสิบสองได้ บาบุญเถิงขวบ มาแล้ว
ท้าวก็งามยิ่งย้อย คีงเจ้าดั่งค้า แท้ดาย

ตาเคี่ยมคิ้ว งามยิ่งเมืองคน