Page 72 - ebook.msu.ac.th

๖๑

ลือจักไปเทียมซ้อน หงส์ค้าบ่ห่อนค่อง คือแล้ว

บ่ควรเทียมจอมเจ้า เหนือหัวผู่ประเสริฐ

ชาติขี้ข้าม้าใช้ เทียมได้ก็บ่ควร พญาเอย
แนวหินแฮ่อยู่น้้า บ่ห่อนเปื่องมะณีนิล

บ่ห่อนเอาไปเทียม หมู่มะณีโชแก้ว

คนทุกข์ไฮ้ คือซืนแกมขี้กั่ว
บ่ห่อนหลอมหล่อเข้า ค้าเจ้าซิหล่าสี นั้นแล้ว

คือดั่งแมวเทียมช้าง สันใดลือต่าง พญาเอย
คือหมาจอก อยากเส็งแข่งช้าง เป็นน่าอยากหัว แท้แล้ว

อันนี้ พระบาทเจ้า เซื้อชาตินามกษัตริย์ พระเอย
ข้าน้อยเป็นทาสา ไพร่เมืองซิเตียนต้าน

บ่ควรเอาตนเข้า เทียมขุนฟ้าซิผ่า

คือหิ่งห้อยน้อย บ่เทียมเจ้าแจ่มจันทร์ นั้นแล้ว
๏คันว่า การพระมีเหลือแท้ ซิขอตายตางราช ควรแล้ว

ข้าน้อยจักถวายเลือดเนื้อ แทนเจ้าอยู่หัว

จักอาสาสู้ สมคามต่างพระบาท
แนมท่อ หงายแผ่นพื้น ถวายเจ้าพระยอดเมือง ได้แล้ว

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า เมืองใหญ่นครศรี
พระก็โลมบาคาน ค่อยจาจงต้าน

เจ้าผู่ บางามซ้อย สายใจเจ้าพ่อ กูเอย
เจ้าอย่าต้าน ค้านั้นบ่ห่อนควร พ่อแล้ว

ชาติที่นาเคนทร์ช้าง ดงหลวงขาวเผือก

เกิดอยู่ดงด่านด้าว ยังได้ก่อมขุน
ยังมานอนดอมเจ้า โฮงหลวงผาสาท

คือมณีโชติแก้ว ในถ้้าซอกหา ลูกเอย

ยังมาได้อยู่ซ้อน เม็งอาจพานค้า
แม่นว่า นอนิลแก้ว ท้ามะโรงเฮืองฮุ่ง

ยังได้เข้าฮ่วมห้อง โฮงกว้างฮุ่งแสง
ปัทมราชแก้ว เพ็ชนาคพิฑูรย์แสง

สันใดจา ดั่งบาบุญท้าว
ลูกอย่ามีค้าเว้า จาความให้มันเบี่ยง

ใต้แผ่นพื้น บ่เถิงเสี้ยวถ่องบา ได้แล้ว