Page 85 - ebook.msu.ac.th

๗๔

เถิงข่วงคุ้ม ฮอดเขตผีสาง

สามบาคาน ค่อยเซาแฮงน้อย

หลิงเห็นทุมโมกั้ว ควันไฟย่าหม่อม
ควันมืดกั้ว ดงไม้ป่าหนา

เมื่อนั้น บาบ่าวท้าว แฮงเก่งคัชชนาม

จารจาสองเขือ ต่อเกวียนพอฮ้อย
ยังมีกินายโม้ ดงหลวงตัวใหญ่

มันก็แฮงมากแท้ ปานช้างแปดสาร หั้นแล้ว
กอไม้ฮ้อยต้น มึงฮีบผันไป เที่ยวเทอญ

อย่านานโดย อาชญากูตั้ง
เมื่อนั้น มันก็บายเสียมได้ พะลันไปโดยฮีบ

หว้ายเถื่อนกว้าง ไปแล้วลวดเห็น

มันก็ขุดลัดดั้น น้าฮูผ้อจวบ
น้อยบ่ช้า เห็นโม้อยู่ฮู

มันกุมปิดสะแนงได้ ปายขาสัตว์ใหญ่

พอยเล่าดีดแจ่มเจ้า บาท้าวลวดสะเด็น
เมื่อนั้น กอไม้ฮอยต้น ตกชั่วพันวา

คือดังลมปิวพัด นุ่นยวงเดือนห้า
เมื่อนั้น บาศรีแก้ว กุมารคองยาก

ตั้งหากไปอยู่ช้า ฮามให้ห่างทาง แท้นอ

กินายโม้ดีด

๏บัดนี้ เกวียนฮ้อยเหล้ม มึงฮีบไปเปือง เที่ยวเทอญ
อย่านานเขือ ฮีบเอามาปิ้ง

พอได้กินกับเข้า มีแฮงเดินย่าง

แต่นั้น ชายพ่อค้า เดินผ้ายย่างไว
มันก็เดินผันผ้าย พระคีรีดั้นฮอด

ชายพ่อค้า มันเอิ้นก็บ่เห็น
ฮ้อยกอเคยไปใสแท้ ทางใดบ่ฮู้ฮ่อม

มันจิ่งขุดเลิกซ้้า เลยเล่าลงเถิง
จิ่งเอามือจับ ฮีบกุมตัวโม้

ปิดขาทึ้น ในฮูเสียมก่น