Page 81 - ebook.msu.ac.th

๗๐

เสียงดังก้อง หมากโปงลางแขวนต่าง

เนียระนาทก้อง ในด้าวด่านดง

เมื่อนั้น โสมเสลาแก้ว กุมารหลิ่งล่้า
อันว่า ไม้ฮ้อยต้น ยินย้านย่อนกัว

แก่กอไม้ แฮงเก่งนาเพียง

ในท่งนา แก่ไปพอฮ้อย
เมื่อนั้น พระบาทเจ้า ต้านต่อจากัน

ท่านจงไปบังลับ อยู่ฮิมทางพุ้น
เฮาจักลองเชิงท้าว ชายเกวียนแฮงเก่ง จิงแล้ว

ตางหยอกหลิ้น กันแท้เดชแฮง
ให้ท่านบังพุ่มลี้ ในป่ากอเลา

อย่าให้เขาเห็น ตัวซ่อนบังดีไว้

คัชชนามเส็งแฮงแก่เกวียนฮ้อยเหล้ม

๏แต่นั้น ชายแฮงผู้ ลือซาดึงแก่

ไม้ฮ้อยต้น พอฮ้อยโฮบกอ
มันก็ท้าเป็นลี้ ฮิมทางซ่อนพุ่ม

บาบ่าวท้าว มีย้านท่อใย หั้นแล้ว
เจ้าก็เสด็จสู่พื้น อากาศแกมลม

บาก็บายเกวียนทก ท่าวเซซวนล้ม
หนังลิวค้อง คอเกวียนตัดขาด

เบิ่งชายพ่อค้า มันล่มท้าวหงาย

ตามืนขึ้น คือตายสม้อยแม่ง
เหลียวงวกพุ้นพี้ เหนือใต้ล่้าดู

พอยเล่าเห็นบาคาน อยู่เทิงเกวียนแก้ว

มันเกิด โกธาฮ้าย ฟุมฟายกุมเคียด
เอิ้นเฮียกเจ้า บาท้าวกล่าวถาม

ท่านนี้ มึงสังบังอาจได้ ดึงแก่เกวียนกู แท้นอ
ให้มึงลงมากางนา ต่อแฮงบ่มีย้าน

จักเห็นกันดีแท้ เชิงชายแฮงเก่ง
ลูกผู่ชายเที่ยงแท้ บ่มีย้านย่อนไผ

ฮานี้แฮงมากแท้ ก้าวเก่งมหาศาล