Page 84 - ebook.msu.ac.th

๗๓

พึงคณาเต้น อุมลัวเค้าค่อน

กะแตฮอกจ้อน คอนกว้างป่าหลวง

สามก็ลัดล่วงขว้าม ดอยใหญ่พระคีรี พุ้นเยอ
หลายวันคืน ย่างน้าฮอยช้าง

ตามสองข้าง ทางเดินเห็วฮ่อม

เห็นแต่มอมม่ายเต้น ดอยกว้างหยอกกัน
พอเมื่อวันวิ่งค้อย แสงตาวันใกล้ค่้า มาแล้ว

สามแจ่มเจ้า เซายั้งจอดนอน
นิทเน่งเนื้อ เหนือแผ่นพลานหิน

ใบตองปูเหนือหิน พักนอนเย็นเนื้อ
๏เมื่อนั้น พอสุริเยศขึ้น เฮืองฮุ่งรังสี พุ้นเยอ

บาก็แยงไพรหลวง ป่าดงพงศ์กว้าง

เห็นแต่กวางฟานเต้น ในดงดังสนั่น
จักจั่นฮ้อง ดังก้องทั่วไพร

สามก็ลัดป่าไม้ ในเหล่าดอมเลา พุ้นเยอ

ฟังเสียงกาเวาวอน สงเสียงดังก้อง
เสียงกาเวาฮ้อง โตเวยหาคู่

ฮ้องอยู่เลาะเลียบจ้าย เนินค้อยป่าเจียว
ท้าวก็เหลียวเห็นไม้ ในไพรต้นใหญ่

ฟังเสียงลมพัดไม้ เนินค้อยอิ่นออย
จิงได้วอยๆขว้าม ภูซันหลายหลั่น

มโนทวงสบั้น ทะนีฮ้องโฟ่เสียง

พอเมื่อวันค่้าค้อย สุริโยเอียงอว่าย มาแล้ว
ตาวันตกต่้าค้อย บาท้าวเล่านอน

คอนๆหลับ ชั่วยามมีฮู้

พอเมื่อเดือนวิ่งค้อย ลับเลี่ยมเขาทอง พุ้นเยอ
สุริโยเลย ฮุ่งแสงจวนแจ้ง

๏เมื่อนั้น บาบ่าวท้าว ลุกนั่งดังไฟ
พอยามเลย ลวดหุงหลามเข้า

พอกินงายแล้ว เอาค้ายัดไถ่
สองแจ่มเจ้า บาท้าวเผี่ยนกัน

คอนค้าเข้า ดงหลวงลัดล่วง