Page 89 - ebook.msu.ac.th

๗๘

มือตบหน้า ผีสางเลือดออก

ตีนถีบส้วงท้อง หงายล้มเกือกขี้ดิน

เมื่อนั้น ยักโขย้าน ยอมือนบบาท
ข้อยก็ได้ เอาบ่าวเจ้า สองท้าวใส่ฮีน ไว้แล้ว

เจ้าจิ่งเอาไม้ท้าว ดวงอาล่้าสาร นั้นท้อน

เป็นของมุงคุล ค่าแพงค้าตื้อ
คันว่า เอากกซี้ คนตายมรณาต จิงแล้ว

คันว่า เอาปายต่าวซี้ ตายแล้วก็เล่าคืน
เจ้าจงซี้ บาบ่าวท้าว อันอยู่ในฮีน นั้นท้อน

สองบาคาน ก็ซิคืนจิงแท้
อันนี้ เป็นของเค้า มูลมังตั้งแต่เก่า

ตั้งแต่ปู๋แต่ปู้ มาได้หมื่นปี นี้แล้ว

๏เมื่อนั้น ภูมีเจ้า ยินค้าผีกล่าว
ท้าวก็ยอเงือกง้าว ก้าด้ามผ่าเผลียง

ยักข์ก็มรณาตเมี้ยน ตายจากเฮือนตน

คอบเทื่อโลโภแฮง บ่าวตายปางนั้น
ท้าวก็โกธาฮ้าย ค้าแข็งขมเคียด

มันจิ่งตายมอดเมี้ยน เหนือพื้นแผ่นดิน
คือดั่งภูเขาน้อย นอนตายมุดมอด

ใหญ่บ่น้อย ประมาณแท้ท่อดอย นั้นแล้ว
เมื่อนั้น ท้าวก็บายเอาไม้ มุงคุลสารอาจ

ปายต่าวซี้ สองท้าวเล่าคืน หั้นแล้ว

ฝูงหมู่ท้ามะโรงแก้ว แหวนงามย่าหม่อม
สามแจ่มเจ้า บาท้าวใส่มือ

เมื่อนั้น สามแจ่มเจ้า ลงจากเฮือนผี

บาก็แยงโพธิ์ไฮ ฮ่มงามเซายั้ง
เขือก็ดังไฟปิ้ง อาหารเสวยโภชน์

อันว่า สามแจ่มเจ้า กินแล้วเล่าไป หั้นแล้ว
๏แต่นั้น บาก็ขว้ามด่านดั้ว หลายค่้าวันคืน

วอยๆไป หอดแฮงทางฮ้อน
หลิงเห็นรุกโขไม้ เลียนกอกางเกื่อน พุ้นเยอ

ดีท่อง่างิ้วดั้ว กวยค้อมป่งซอม