Page 224 - ebook.msu.ac.th
P. 224

221


                                      ศรีเฉลียวแก้ว        กัลยายายย่าง
                                                ั่
                                                                 ื้
                                      นางก็เลียบฝงน้ า     หลายมอหอดแฮง”

                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๑ .  ลานที่  ๑๔  หน้าที่  ๑)

                       สัตว์ป่าเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่มีคุณประโยชน์ต่อมนุษย์และยังท าให้ธรรมชาติมีชีวิตชีวา  สัตว์บาง

               ชนิดมีสีสันวิจิตรพสดาร  รวมไปถึงเสียงร้องที่ไพเราะเสนาะหูและจับใจที่ได้สดับรับฟง  เมื่อได้เห็นและได้ยิน
                                                                                      ั
                               ิ
               เสียงสัตว์ย่อมท าให้เกิดสิ่งบันดาลใจท าให้เกิดความสุขทางใจ  เป็นการผ่อนคลายความตึงเครียด  และ
               นอกจากนี้สรรพสัตว์ยังบ่งบอกนัยยะแห่งความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่านั้น ๆ อีกด้วย


                       ๓. อาหารการกิน

                                                                                                   ื่
                                                                                         ิ
                       อาหาร (Food) หมายถึงสิ่งที่มนุษย์น ามาบริโภคได้โดยปราศจากอนตรายจากพษหรือโทษอนใดต่อ
                                                                              ั
               ร่างกาย แต่จะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อร่างกาย ซ่อมแซมส่วนที่ช ารุดสึกหรอ ให้พลังงานและความอบอน
                                                                                                        ุ่
               ตลอดจนช่วยในการคุ้มกันโรค อาหารที่น ามาบริโภคนั้นมีแหล่งที่มาทั้งจากธรรมชาติ และผลิตเอง  ทั้งจาก
                                                                                                  ี
               สิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต  ดังนั้นอาหารประจ าวันของมนุษย์จึงจ าเป็นต้องประกอบด้วยสารอาหารที่เพยงพอต่อ
               ร่างกาย  เพราะเป็นสิ่งที่จ าเป็นต่อร่างกายดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น
                       การการศึกษาค้านคว้าวรรณกรรมอสานเรื่อง “จันทคาต” ผู้ศึกษาพบว่าในวรรณกรรมได้มีการ
                                                      ี
                                                                                ี
               น าเสนอเนื้อหาอธิบายให้เห็นถึงอาหารการกินของบรรดากลุ่มชนในสังคมอสาน ที่มีทั้งอาหารที่หาได้จาก
                                                                            ี
               ธรรมชาติ และอาหารที่ผลิตขึ้นมาเอง ถึงแม้ว่าจะไม่แสดงให้เห็นรายละเอยดมากนัก แต่ก็สามารถท าให้เข้าใจ
               ถึงแหล่งที่มาของอาหารและอตลักษณ์เกี่ยวกับอาหารของกลุ่มชนนั้นได้ ซึ่งอาหารแต่ละชนิดมีความแตกต่าง
                                        ั
               กันตามคุณค่าของมัน ดังตัวอย่างที่ปรากฏ


                              “ เขาก็เข้าป่าไม     หาได้หมู่มัน
                                            ้
                              เอามาเลี้ยงลูกแก้ว   เจ้าอ่อน  ๒  ชาย
                              หลายวันคืน           หอดแฮงหิวข้าว
                              วันหนึ่งขาก็ไป       หาได้หัวมันน้อยหนึ่ง
                              ทั้งเล่าได้          ก าน้อยหนึ่งมา

                              ขาก็ซุกเซื่องไว      เว้าต่อจากัน
                                          ้
                              ถ้าให้ขานอนหลับ      ก็จิงกินฮา ถ้อน
                               แม่งหนึ่งวันค าคล้อย  พอยามแล้วค่ า

                              สองอ่อนน้อย          กวนไห้แอ่วกิน
                                          ี่
                              แม่จิงเอาหัว อ       ย่างปันให้คู่กัน”
                                                                  (ล าจันทคาตผูก  ๑ .  ลานที่  ๒  หน้าที่  ๒)


                       จากตัวอย่างข้างต้นแสดงอัตลักษณในการกินที่ยังคงต้องพึ่งพาธรรมชาติอันแร้นแค้นในบางช่วงฤดูกาล
                                                   ์
               นั้นก็คือการเข้าไปหาของป่าที่มีในธรรมชาติซึ่งแสดงความสัมพนธ์ระหว่างคนกับธรรมชาติแวดล้อมที่ต้องพึ่งพา
                                                                  ั
               กัน  และแสดงให้เห็นว่าธรรมชาติเป็นแหล่งที่มีอาหารให้แก่มนุษย์มาตั้งแต่โบราณ  แต่กระนั้นในวรรณกรรม
               เรื่องนี้ยังได้แสดงให้เห็นถึงความล าบากยากแค้นผ่านวิถีชีวิตแห่งการกิน  นั้นก็คือ  แม้แต่เพยงหัวมันที่มีอยู่นั้น
                                                                                          ี
   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229