Page 101 - ebook.msu.ac.th

๙๐

เมื่อนั้น เขาก็อุพภิเสกท้าว คองนั่งเป็นพญา

ทั้งนางงาม แทบเทียมบาท้าว

ขอให้ทงเมืองสร้าง เซียงขวางลือโลก
อินทร์เทพไท้ ลือล้้าฮอดพรหม แด่ท้อน

ขอให้เป็นยอดฟ้า พื้นแผ่นโลกีย์

เหนือไตรภพ โลกลือดังสท้าน หั้นท้อน
แสนปีล้้า อายุยืนอย่าฟ้าวแก่

ฮอดอสงไขยหมื่นฮ้อย ยืนหมั้นอยู่เสถียร นั้นท้อน
๏เมื่อนั้น คัชชนามแก้ว เสวยเมืองทงแท่น

นางนาถแก้ว แพงล้านนั่งเทียม
เสนาท้าว ถวายเทียนทูลบาท

เสเนตรเจ้า เทียนใต้มอบถวาย

บูชาเจ้า มหาคุณผายโผด
คื่นๆก้อง กลองแก้วเสพระบ้า

เสียงพิณพาทย์ค้อง แต่ปี่สวนไล

เพณีนัน ทั่วเมืองดาพื้น
สังข์แคนไค้ ซอระบ้าระเม็งเสพ

เค็งคื่นก้อง โฮงกว้างสนั่นเมือง แท้แล้ว
เจ็ดวันได้ เจ็ดคืนทัดเที่ยง

ยินสนุกม่วนแม้ง สวรรค์ฟ้าไป่ปาน เจ้าเอย
เมื่อนั้น คัชชนามท้าว เสวยเมืองเป็นใหญ่

ยศยิ่งกว้าง ลือเท้าทั่วแดน

เจ้าก็เสวยราชได้ พอขวบสองเดือน หั้นแล้ว
บาก็คะนิงทง คึดอยากน้าฮอยช้าง

ก็จิ่งวางเมืองให้ เสนาเสวยราช แท้แล้ว

๏เมื่อนั้น ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น ทงสร้างสืบแทน
ดูรา ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น ท่านจงสืบแทนเมือง เทาะเนอ

ตูจักน้าตีนสาร พ่อกูไปหน้า
แต่นั้น ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น ขานตอบบาคาน

ขอแก่เหนือหัวพระ อย่าจาค้านั้น
ลือจักมาวางเจ้า จอมหัวไปเปี่ยว ได้นั้น

ข้าน้อยจักน้าแจ่มเจ้า บาท้าวบ่วาง ได้แล้ว