Page 96 - ebook.msu.ac.th

๘๕

ไฟจิ่งควันเถิงฟ้า แสงโฮงๆกองใหญ่

แล้วจิ่งคืนต่าวห้อง ทูลเจ้าบอกค้า แท้แล้ว

แล้วจิ่งเสวยโภชน์พร้อม ดอมนาถนางแพง
จ้าเสวยงาย เล่ามึนนานได้

พอดีแล้ว คัชชนามเลยอิ่ม

นางนาถเจ้า ทูลน้้าสว่ายมือ
แขนกลมส้วย ยอขันถวายบาท

ภูวนาถท้าว เสวยแล้วเล่าวาง
นางก็ยอของเคี้ยว พูพันเหมี้ยงหมาก

มอบให้พระบาทเจ้า ดีแล้วนั่งเฮียง หั้นแล้ว

งูซวางลงมากินคน

๏เมื่อนั้น ผียักข์ฮ้าย ตัวใหญ่งูซวาง
มันก็เห็นควันไฟ ด่วนพะลันมียั้ง

หางไกวเกี้ยว กางหาวมัวมืด มานั้น

หัวก่ายเท้า โฮงท้าวที่เชิง
ตาเหลือกเหลื้อม ประมาณท่อดอยหลวง

ปากมันแดงคือไฟ ออกแสงเดือนห้า
เก็ดเหลืองสิ้ว ด้าแดงลิ้นก่าน

แข้วมันท่อสากซ้อม เป็นฮ้ายเผดหลวง
ตัวท่อภูเขากล้า เวหาไกวแกว่ง

เมื่อนั้น จอมบุญเจ้า คัชชนามหลิงล่้า

เฮืองเฮื่อเท้า เมืองฟ้าซู่ภาย แท้แล้ว
ท้าวจิ่งบายเอาไม้ มุงคุลสารอาจ

แล้วเอากกต่าวชี้ ตายเมี้ยนมอดจม

งูก็ตกแต่ฟ้า เต็งแผ่นนครขวาง แลเยอ
คือดั่งแสนภูเขา เกื่อนกองกันไว้

เมื่อนั้น คัชชนามต้าน เตินเขือสองบ่าว
เขือจงเอามีดผ่าท้อง งูฮ้ายยักข์หลวง

ให้เอามีดผ่าท้อง แล่งฮอดเถิงคอ
แล่งไปสายบืองู ฮอดหางเหมิดเสี้ยง

แล้วจงเก็บเอาไว้ ยังงูดูกภูบาล