Page 106 - ebook.msu.ac.th
P. 106
๙๕
ทั้งชาวเมือง ซู่คนมวลพร้อม
เมื่อนั้น ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น ก้มขาบบาทา
บาก็ยอตีนมือ ใส่หัวลาเจ้า
ท้าวก็โสกีเศร้า โทเรกั้นเกื่อน
พรากเพื่อนพ้อง สองเจ้าด่วนคืน
เมื่อนั้น ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น พาหมู่พลคืน
เสินๆคับ คั่งทางลีล้าย
เขาก็ไหลพลเข้า เมืองขวางเลยฮอด
ท้าวก็ขึ้นสู่ห้อง คะนิงโอ้อ่าวเถิง แท้แล้ว
พระบาทเจ้า เสวยราชเมืองขวาง
นางค้ากอง อยู่เผือแฝงข้าง
สองสนุกสร้าง เมืองขวางทะรงแท่น
ฝูงไพร่ฟ้า มาน้อมซื่นซม แท้แล้ว
เขาก็ยินดีตั้ง บาคานทงราช
ไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น คองสร้างสืบเมือง
ยินสนุกม่วนแม้ง ตกแต่งเมืองขวาง
ท้าวไปส่งสองบาบุญ ต่าวคืนเมืองกว้าง
ค้ากองแก้ว นางงามเทียมพ่าง
ยินสืบสร้าง เมืองบ้านให้ฮุ่งเฮือง แท้แล้ว
คัชชนามเข้าป่าพงไพร
๏บัดนี้ จักกล่าวเถิงพระบาทเจ้า เสด็จจากเมืองขวาง
ฝูงชาวเมือง เลิกลาเมือบ้าน
บาเซายั้ง อาฮามขวางท่งใหญ่
ยังท่อ ท้าวแก่เกวียนฮ้อยเหล้ม บ่มีต้านหง่วมเหงา แท้แล้ว
มันคึดเถิงไม้ฮ้อยกอฮ้อยต้น เสี่ยวราชภายหลัง
หลายวันคืน บ่ลืมคะนิงฮู้
เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า เสด็จจากอาฮามขวง
พระก็บายศรีคันไซย์ ค่อยลีลาย้าย
บาก็คอนค้าท้าว ไปตามตีนราช
ชาติที่แนวพ่อค้า น้าก้นบ่วาง
เจ้าก็ขว้ามท่งกว้าง เมืองใหญ่นาหลวง

