Page 114 - ebook.msu.ac.th

๑๐๓

ทั้งลูกไผเมียมัน จ่องดึงแอวข้าง

งัวควายเลี้ยง หมูหมาเป็ดไก่

พากันไปสู่ห้อง เฮือนย้าวแห่งตน
บ่มีวิวาทม้าง ของเพื่อนของโต

เฮือนไผมัน ดั่งหลังจ้าได้ หั้นแล้ว

๏พระบาทเจ้า เสวยราชเมืองขวาง
จิ่งจาเสนา สูจงไปทันท้าว

ให้สูไปเชิญเจ้า บาคานพะลันด่วน
เมื่อนั้น เสเนตรท้าว พะลันฟ้าวแล่นไป

ฮอดแจ่มเจ้า บาท้าวที่เซ็ง
พระยอดแก้ว คองนั่งเมืองขวาง

ให้ข้าน้อย มาเชิญเหนือหัว ด่วนไปโฮงกว้าง

เมื่อนั้น สองแจ่มเจ้า ดั้นดุ่งโฮงหลวง
เถิงจอมเมือง ขาบทูลประนมไหว้

เมื่อนั้น จอมเมืองเจ้า คองเมืองต้านกล่าว

สองแจ่มเจ้า บาท้าวฮอดดี พ่อลือ
เจ้านี้ เสวยราชสร้าง หนแห่งเมืองใด นั้นเด

พอยเล่าหลงหลอมา ฮอดเฮาพายพี้
เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คัชชนามถวายบาท

ประนมนอบนิ้ว ทูลเจ้าค่อยจา
ข้าน้อยนี้ แนวนามเซื้อ นครศรีสาเกส พระเอย

เทื่อจักเดินประเทศด้าว เฮียนฮู้ศาสตรศิลป์

เดินดุ่งดั้น แสวงจวบมนต์ย้า พระเอย
พอได้เป็นมุงคุล ฮุ่งเฮืองไปหน้า

เมื่อนั้น ราชาเจ้า พญาหลวงต้านกล่าว

พ่อขอเชิญ ลูกทงสืบสร้าง เมืองกว้างนั่งคอง พ่อเทอญ
พ่อจักวางเวนให้ บาคานเสวยราช

กับทั้งนางนาถน้อย แพงล้านอยู่แฝง
๏เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คัชชนามต้านตอบ

ขอเชิญ บุพพิตราชเจ้า เสวยข้างอย่าเคือง พระเอย
พระจงคองเมืองกว้าง นครสรวงสันเก่า จิงเทอญ

เชิญพระหอมไพร่ฟ้า เมืองกว้างให้ฮุ่งเฮือง