Page 146 - ebook.msu.ac.th

๑๓๕

เชิญเจ้าเมือเซาเฮือน แห่งเฮียมพอยั้ง

มันก็ถือของท้าว คอนถงอวนก่อน

เชิญพระแผ่นหล้า เมือยั้งที่เฮือน พุ้นท้อน
นางก็นบนอบนิ้ว ทูลบาทบาทา

สนเททวง ฮ่้าคองคะนิงแจ้ง

เมื่อนั้น บาขานถ้อย สองศรีเสมอภาค กันแล้ว
เฮาฮีบเมือขาบไหว้ นางแก้วอย่านาน เที่ยวเทอญ

พระก็มาฮอดแล้ว ขอส่องสรญาณ ว่าเนอ
บ่กัวสายสมรนงแพง ฮ่มเพิงดูแจ้ง

ขอให้เจ้าไปบอกน้อง น้อยนาถแพงศรี
จาค้างาม ต่อนางพอฮู้ แด่ท้อน

๏เมื่อนั้น จันทาน้อย ทาสีลาบาท

มันก็ เมือฮอดนางแก่นไท้ ทูลไหว้ซู่ประการ หั้นแล้ว
บัดนี้ พี่เพื่อนมาฮอดแล้ว เซาแห่งศาลา

เขาก็ไปเห็นท้าว บาบุญคับคั่ง

ข้าน้อยไปเห็นพี่เจ้า เนายั้งจอดเซา
เชิญพี่ไปเซายั้ง ในเฮือนพักเหนื่อย

ข้าน้อยพาพี่เจ้า มาห้องแห่งเฮือน พระเอย
เมื่อนั้น สายสมรแก้ว ปทุมาซมซื่น

นางก็ลวดถอดม้าว เทิงให้แก่มัน หั้นแล้ว
มึงนี้เป็นญิงสลาดฮู้ ด้วยเลสลวงกน แท้น้อ

ยังบ่เสียแฮงกู สั่งสอนค้าฮู้ พี่นั้น

นางก็จ้าแต่งตั้ง ภาเหวยถวายบาท
เลือกเอาผ้าอ่อนเกี้ยง ผืนล้้าค่าเมือง

กับทั้งท้ามะโรงแก้ว แหวนค้าถวายบาท

ซมฮดเสื้อ นางแก้วมอบถวาย
ขอให้พระพี่จั้ง พออ่าวคะนิงเถิง ว่าเนอ

เชิญภูมีพระ นุ่งทงยามน้อย
เมื่อนั้น ฝูงส่้าข้า ขาฮีบเมือถวาย

บุญเฮืองขาน ขอบใจพระอวนน้อง
นับแต่กายแดนด้าว หลายเมืองมีเปียบ ปานแล้ว

พระค่อยเยื้อนโผดอ้าย ปางนี้อย่าไล แด่ท้อน