Page 150 - ebook.msu.ac.th

๑๓๙

ท่อว่า บาบ่าวเจ้า ขอมอบตัวถวาย ว่าอั้น

พอแต่เป็นทาสา มอบตนตัวใช้

เมื่อนั้น สายสมรแก้ว บัพพาวันตนแม่ นางนั้น
ซมซื่นได้ โดยแม้งแม่นมโน หั้นแล้ว

นางจิ่งเมือขาบท้าว พญาพ่อเสตา

นางก็เมือสถานทอง ขาบองค์เลยไหว้
๏บัดนี้ ยังมีผู้ต่างด้าว เดินประเทศทางไกล พระเอย

โสมงามมีฤทธีแฮง เกิ่งพรหมภายฟ้า
บาก็ฮู้พากเพี้ยง ด้วยเดชศรศิลป์

อันว่า ผีตายบา เป่าคืนทั้งค้าย
อันนี้ มาทูลไหว้ ราชาพอฮู้ข่าว จิงแล้ว

บ่กว่า แด่พระเผ่าผู้ พญาแจ้งซู่ประการ

ยังจักเอาบาท้าว มาถวายเถิงราช บ่เด
ขอแต่พระติ้วซ้อย คะนิงแจ้งถ่องญาณ ก่อนเทอญ

เมื่อนั้น เสตะราชเจ้า ยินซื่นซมบาน

ควรที่เชิญบาคาน ให้มาเถิงข้อย
เมื่อนั้น ดอกกะราชท้าว เตินหมู่เสนา

สูจงเชิญบาคาน แห่มาในห้อง
เมื่อนั้น เสนาท้าว ประนมมือทูลบาท

เขาก็ฮีบเมือขาบไหว้ บาท้าวแทบทูล หั้นแล้ว
บัดนี้ พระบาทเจ้า เอกราชจอมเมือง

ขอเชิญภูมี ด่วนเมือเดียวนี้

อันว่า พระบาทเจ้า ยังใค่หุมเห็น ว่าอั้น
เชิญทันย้า อย่านานพะลันฟ้าว

เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คัชชนามคอยกล่าว

คันว่า ผู่ที่อ้าง ประสงค์แท้เป่าขีน หั้นแล้ว
ท้าวก็ทงเคื่องเอ้ ปะดับสิ่งอาภรณ์

แซวๆเสียงกินนรี กล่าวค้ายอย้อง
อันว่า ภูธรท้าว โสมงามเสมอหล่อ เฮ็วนี้

ย่องๆเนื้อ คีงค้อมก่องงาม
ดีแก่โยเธศท้าว แหนแห่เมือโฮง

พระก็หลิงหอปาง ยอดค้าเฮืองแก้ว