Page 148 - ebook.msu.ac.th

๑๓๗

เมื่อนั้น พระแลบนิ้ว ป้องลูบโลมจา

มือเชิงซัด กิ่นใคโลมล้าง

นางก็ผัดสีท้าว โลมจันทน์หอมหื่น
เชิญพระไปอาบน้้า โลมล้างเหื่อใค เที่ยวท้อน

พระก็ขึ้นสู้ฮ้าน คนโธโสรจสรงฮด

ทมๆกินนรี หลั่งลงยังน้้า
บาก็ลดเคื่องเปื้อง ผายงามยัวรยาต

นางก็หลิงล่้าเยี่ยม คอยท้าวปวดกระสัน
เมื่อนั้น พระบาทเจ้า เสด็จนั่งเฮียงนาง

ดีแก่ สองเสนหาอิงหมอน เฮื่อค้าลายแก้ว
นางก็ฮั่นๆนิ้ว ทาจันทน์หอมกิ่น

ยอยื่นขันธ์ดอกไม้ ทาต้างกิ่นหอม

ถวายบาทไท้ ทั้งเพสงามสนิท
ยันต์ๆขันสลา มอบถวายเถิงท้าว

ดีแก่สมสนิทซ้อน เฮียงกันงามซวด เฮ้วนอ

ท้าวก็เลยลวดอุ้ม เอาน้องนั่งเพา
ผ่อดูพ่างๆเหลื้อม แสงส่องไฟเฮือง พุ้นเยอ

เขาก็เอา แพพะนังม่านค้า ฮีบมาบังไว้
ยูท่างลงซมซ้อน เสนหาอ้อยอิ่น

ดีแก่สองก่อมกิ้ง เฝือฝั้นบ่มาย
๏อันว่า ผู่แก่นแก้ว นางนาถกินนรี

นางก็เอโกดาย บ่เคยเชิงซู้

ดีแก่บาผันตุ้ม เสนหามีเปิด เป็นแล้ว
สองหากฮักแม่นแม้ง ดูด้ามดั่งประสงค์ หั้นแล้ว

เมื่อนั้น ประเสริฐเนื้อ นางนาถเลยจา

น้องนี้คีงคอยดาย บ่เคยเชิงซู้
ดีท่อบาศรีแก้ว จารจาต้านตอบ

ดูดั่งมักฮูปน้อง แพงล้านดั่งใจ เจ้าเอย
สองเล่าเฝือแฝงฝั้น ซมกิ่นกินนรี

บาคานซม ยอดนางนงหน้า
สองกอดฝั้น เฝือกันกั้วกิ่น

ฮักฮูปน้อง พันเกี้ยวบ่มาย