Page 159 - ebook.msu.ac.th

๑๔๘

พอเมื่อสูรย์ลับเข้า มัวมืดเสียแสง พุ้นเย้อ

ภูธรคืน ฮุ่งนางนอนหั้น
ฟังเสียงลมพานต้อง พระคีรีฮาวเถื่อน พุ้นเย้อ
พระบาทท้าว กระสันน้องหอดแฮง มากแล้ว

สุดที่เถื่อนๆกั้น เท้าฮุ่งมีมาย
พระก็ซมมาลา ฮวดงามตางน้อง
พระก็เสวยงายแล้ว ลีลายัวรยาต
บาก็เห็นเถื่อนถ้อง แตงเต้าพ่้ามวล
อยู่ขอกอ้อม สะใหญ่สัตทันต์ พุ้นเย้อ

มีในหิมพานต์ พ่้าหลายเหลือล้น
๏ที่นั้น เป็นที่อัศจรรย์ไม้ ล้าสูงได้โยชน์
เหลียวเบิ่งไม้ ล้าดั้วซื่นงาม หั้นแล้ว

ฝูงหมู่หัตถีช้าง สัตทันต์ตัวใหญ่
หลายมากล้น ไพรกว้างอเนกนอง
มีทั้งช้างเผือกแก้ว ตัวใหญ่สัตทันต์
ผิวขาวงาม ดั่งเงินเลียงไว้

ลางตัวผิวแดงแท้ ขาวเหลืองหงสะบาด ก็มี
นับแต่หลายหมู่ช้าง เนาหั้นแค่ไพร
ยามเมื่อ ศรีสะอาดท้าว ยัวรยาตลีลา
เขาก็มวลกันมา ผ่อดูบาท้าว

บางพ่องเงยงาขึ้น มาบูชาบุตตราช
เขาก็มาแวดล้อม บาท้าวแทบพญา
ฝูงหมู่ลิงกังฮ้อง เหนือปายไม้ใหญ่
เขาก็วางลูกไม้ มาเยี้ยมผ่อบา หั้นแล้ว

ฝูงหมู่ฮอกฮ่ายไม้ กะจ้อนไต่สาขา ก็ดี
เขาก็มาหลิงแล เบิ่งบาไทท้าว
พระหากดูงามล้น วิไสสัตว์เบิ่ง

ฝูงหมู่ลิงบ่างเต้น มาเยี้ยมเบิ่งมอง
เขาก็มาเบิ่งท้าว ทุกหมู่ตัวสัตว์
เมื่อนั้น โสมวัยเห็น ซื่นซมดูแม้ง
นับแต่บาไกลแก้ว ปทุมาเห็นหลาก เฮ็วนอ
พระก็คึดฮุ่งผู้ ใจแจ้งลวดกระสัน หั้นแล้ว

ท้าวก็เฮฮ่้าต้าน คะนิงอ่อนอกกระสัน
คอบเทื่อสองไกลกัน ต่างแลงนอนแล้ง
มาอิดูสาวสวรรค์แก้ว ปทุมาเจ้าอ่อน กูเด

พี่หากมาอยู่ค้าง นอนแล้งต่างแลง นี้แล้ว
พี่ก็เอโกแท้ คะนิงพอยพลัดอ่อน นี้แล้ว