Page 162 - ebook.msu.ac.th

๑๕๑

หอค้างาม ดั่งอินทร์ลงสร้าง

พระก็ คะนิงใจแจ้ง หลิงดูแวนแจบ อันนี้
ฮ้อยที่ เมืองพระเจ้าติ้วซ้อย กูสร้างแต่หลัง แท้แล้ว
พระก็คึดแจบแจ้ง ฝังฝากค้าแสน

ทั้งทัณฑัง ฝากธรณีไว้
อันว่า ค้าแสนนั้น ถือเอาพอจ่าย
พระก็ทงดาบแก้ว ขนังไว้บ่วาง หั้นแล้ว
๏เมื่อนั้น เจ้าก็ยัวรยาตย้าย ลงจากภูสิงห์
บาก็ทวยฮอยสาร ใส่หัววางไว้

ยังเล่าวันทาก้ม สามทีคะนิงอยู่
เมื่อนั้น ผู่แก่นแก้ว เลยตั้งต่อบุญ
ก็จิ่งปรารถนาด้วย ค้าเพียรน้าพ่อ

ขอให้ลุที่แม้ง โดยได้ดั่งใจ แด่ท้อน
อย่าให้เสียน้าข้า ท้าเพียรน้าพ่อ
ขอให้บุญส่งค้้า ซูข้าอย่าไล
ขอให้บุญซูได้ น้าใจทุกสิ่ง

ขอแก่เทวราชเจ้า พระอินทร์เจ้าโผดผาย แด่เนอ
ค้อมว่า เจ้ากล่าวแล้ว จ่มใส่เหนือหัว
บาค่อยมวยคันไชย์ เล่าลีลาย้าย
เถิงที่วังใสกว้าง สะหัวสรงเกศ

พระค่อยย้าย คิงแก้วออกมา
ท้าวก็ทงแผ่นผ้า วิเสสผืนแดง
อาภรณ์สบ ใส่คีงงามล้น
มาลาแก้ว ดวงหอมค้องเกศ

เป็นที่สาวดั่นดิ้น ดอมเจ้าซู่คน
ยังเล่าบายเอาเสื้อ สางค้าสบสอด
ตั้งหากงามยิ่งย้อย พระอินทร์แต้มแต่งลง

โสมฮูปเจ้า ทุกสิ่งอาภรณ์ ใดนั้น
บาคานเลย นุ่งทงงามย้อง
แต่นั้น อ่อยห่อยเนื้อ ทงเพสสงวนมา มากแล้ว
พระก็แยงศาลา ค่อยเซาคีงแก้ว
เมื่อนั้น พระก็เห็นยังคนกินจ้าง เทียวทางตัดเกศ

มาฮอดแก้วแก่นผู้ บุญกว้างลวดจา หั้นแล้ว
๏บัดนี้ ข้อยก็มาจากเจ้า ตัดเกศแปงโสม
ประสงค์เกสา ม่ายสาวสงวนซู้

ขอแก่ บาไทท้าว แปงโสมประสงค์มาก ปางนี้
พอให้สาวหนุ่มน้อย ประสงค์ซู้พาบซาว แด่ท้อน