Page 199 - ebook.msu.ac.th

๑๘๘

ยังเล่าแปงจิตตั้ง จารจาเอินปาก

เฮาค่อยเยื้อนอยู่ถ้า บาท้าวจิ่งควร แท้ดาย

นางก็กดหมู่ไว้ ยั้งอยู่เอาพล
เมื่อนั้น ทาสีข้า ฝูงนางเลียนพ่าง

ฝูงส่้าข้า เลียนไว้ซู่ถัน

แต่นั้น นางก็ฮ่อนๆกั้น คองพี่ทวงกระสัน
ยังเล่าซอนตาแล ล่้าทางคอยอ้าย

ก็บ่เห็นซู้หม่อมแก้ว สายคอทิพย์ฮูป กูเด
นางกระสันแสบฮ้อน ทวงไหม้หมื่นแปว

พอเห็นยนๆเปื้อง สาวฮามแกมบ่าว มาแล้ว
นางก็คองว่า พระติ่วส้อย ชายแก้วซื่นบาน

เมื่อนั้น นางจิ่งมาล่้าเยี้ยม เห็นหมู่ชาวเมือง

พอยเล่าทนสะออนอก อ่าวกระสันเถิงซู้
เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คัชชนามตนประเสริฐ

สหายหนุ่มน้อย หุมหน้าซู่คน

ย่องๆเนื้อ คีงอาบผิวค้า
นูเหนือคีง ค่อยลีลาเอ้

มีทั้งสอยวอยคิ้ว ตาคมดูซวด เฮ็วนี้
คือคู่ค้าทิพย์ไล้ โลมท้าวซู่ภาย

น้้ามันลูบไล้ ทัดเกศเกสา
คีงควรงาม ข่ายจันทน์จีเนื้อ

ท้าวก็ทวายทงผ้า ผืนแพงควรค่า

นางประสงค์ฝากท้าว ควรล้้าค่าพัน
เจ้าก็ทัดดอกไม้ ถือเคื่องอลังการ

ทั้งสังวาล ใส่กะจอนงามย้อย

นิ้วแลบส้วย สบสอดแหวนค้า
ทั้งเทิงค้า ใส่แขนงามล้น

ฮองๆเนื้อ แกว่นงามสุดขนาด
คอก่านป้อง งามย้องลื่นชาย

อ่อยห่อยเนื้อ สบสอดสะเอ็งค้า
นูเนือโสม ดั่งอินทร์ลงย้อง

ตาคมคิ้ว หลิงแลงามยิ่ง