Page 200 - ebook.msu.ac.th

๑๘๙

เป็นที่สาวหนุ่มน้อย ตากะด้างเพื่อแยง หั้นแล้ว

สองสนิทเจ้า เกี้ยงกีบกอมงาม

ทงลือโสม ดั่งอินทร์เมืองฟ้า
๏เมื่อนั้น มารดาเถ้า ยินดีซมซื่น

ท้าวก็เฮ็ดตู้เตื้อ งามล้นลื่นชาย ซวดเด

เมื่อนั้น สะพั่งหน้า ฝูงหมู่ซุมสหาย
เขาก็เอากันมา แต่งดีดาเอ้

สาวก็หลิงแลเยี้ยม บาคานทุกหมู่
ล่้าบ่เปิดแท้ ตากะด้างซู่คน หั้นแล้ว

เขาก็เซิญแจ่มเจ้า เสด็จจากเคหัง
ปานนี้นางสีไว อยู่คองบาท้าว แลนอ

เมื่อนั้น พระก็ผายค้าต้าน มารดาแล้วสั่ง

สหายหนุ่มน้อย แหนท้าวเลิกลง
สะพาดเนื้อ เสด็จจากเคหัง

เขาก็ทวายคันยู ฮ่มงามกางกั้น

ซุมสหายล้อม ระวังบาแหนแห่ ไปแล้ว
เจ้าก็แยงประเทศก้้า นากว้างท่งฮอม

ย่องๆเนื้อ คีงกาบผิวค้า
นูเนือไป ค่อยประสงค์หาซู้

คันยูเหลื้อม เหลืองแดงคับท่ง ไปแล้ว
เสียงกาบฟ้า โคมหลิ้นอ่านเชิง

พอเห็นสะพั่งน้อย ฝูงหมู่สีไว

บาคานวางโคงค้า ใส่สาส์นเสนห์แก้ว
โฮมๆเบื้อง อินทร์แปงไปก่อน

พระก็ยัวรยาตย้าย งามล้นลื่นคน

ซะซ่อนเนื้อ เจ้าอ่อนสีไว
นางก็หลิงแลทาง ล่้าคองคอยซู้

คันยูกั้ง ไหลมาเหลือท่ง
อันนั้น ฮ้อยแม่นพระแก่นแก้ว กูพุ้นด่วนมา แท้แล้ว

นางก็หลิงล่้าเยี้ยม ดูแจบกะใจนาง
เป็นดั่งถอนยาย้า สว่างคีงนางแก้ว

นางก็แปงจิตไว้ แปงใจเสงียมอยู่