Page 205 - ebook.msu.ac.th

๑๙๔

นางนาถเจ้า แพงล้านเล่าแถลง หั้นแล้ว

บัดนี้ ควรที่ทวายดอกไม้ เทื่อสว่างความเหงา ชอบดาย

ชาติที่เอากันมา ท่อประสงค์การหลิ้น
เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คัชชนามต้านตอบ

คันว่า พระที่จั้ง ประสงค์หลิ้นอ้ายบ่ขีน น้องเอย

เมื่อนั้น อ่อยห่อยเนื้อ เจ้าอ่อนสีไว
คะนิงมาลา ดอกดีถวายท้าว

ฟังเยอ จอมหัวซ้อย เสนหาซู้เพื่อน ฟังท้อน
น้องจักหาดอกไม้ ถวายเจ้าพี่แพง แลเยอ

ดอกหนึ่งนั้น มีวัณขาวเพี้ยง ดวงพะกายหอมอ่อน เจ้าเอย
บานแค่ห้อง สวนกว้างกิ่นบ่เลิง

น้องดมเบิ่งแล้ว ถืกกิ่นพอสลบ

ภายในใจ บ่ประสงค์ดอมน้อง
คือดั่ง ทวงจักเทม้าง สายคอทิพย์ฮูป จิงแล้ว

ขอแก่ พระผู่มีที่ซ้อน คะนิงแจ้งจิ่งหา แลเยอ

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว น้อยอ่อนอินทร์เขียน
คะนิงมาลา ลวดถองเถิงแจ้ง

๏ดวงนั้น คือดั่งสายสมรแก้ว พระอวนเฮาอ้ายพี่ แพงแล้ว
เขาว่า ดอกหมากเกี้ยง เพียงอ้ายหากกระสัน นั้นแล้ว

นางเล่าคึดซอกได้ ดวงใหม่ถวาย
เชิญภูมี ค่อยมาคองนี้

ดอกหนึ่งนั้น มีเมียแล้ว วางเสียขัดหลีก

น้องอยู่บ้าน ประสงค์ค้อนใส่หลัง
พอเล่าล้าบากค้อน มาอ่อนใจทวาร มากแล้ว

บ่กว่า แต่ปัญญาอวน หากคะนิงถองแจ้ง

เมื่อนั้น คัชชนามท้าว คะนิงดูแวนแจบ ดวงนั้น
เขาว่า ดอกหมากต้อง มีซู้จากผัว เจ้าเอย

นางเล่าคึดซอดได้ ดวงใหม่ถวาย
เชิญภูมีพระ ค่อยทงดวงนี้

มีดอกหนึ่งซ้อน เทียมสองเฝืออยู่
ขอแก่ พระพี่จั้ง ซู้เพื่อนคะนิงดู แลเยอ

คะนิงดวงใด บ่ถองให้ถามน้อง ดอกนั้น