Page 206 - ebook.msu.ac.th

๑๙๕

เขานั้น ทวยเหินตั้ง แคมสวนพระพี่เพื่อน ซมแล้ว

คึดที่จั้ง พระอวนเจ้าเพิกทาง แลเยอ

แต่นั้น ซว่าๆพร้อม สาวบ่าวหัวขวัญ
นางสีไว เล่าทวายดวงแม้ง

ดอกหนึ่งวัณขาวเพี้ยง ผิวงามหอมอ่อน

ดอกนี้มีคู่ซ้อน ยังกิ้งก่อมสอง
สังเล่ามีใจเลี้ยว ภูมรินทร์บินแส่ว

นางก็คึดซอกได้ ถวายเจ้าใหม่แถม
ดวงนี้สีแดงเพี้ยง ผิวงามดูประเสริฐ

ดีท่อ สาวบ่าวฮ้อย กวมเกล้าเกศผม เจ้าเอย
๏เมื่อนั้น ภูใสท้าว ดูแม่นกะใจบา

สองคะนิงมาลา กล่าวกลอนกอยแก้

จักว่าดวงใดใช้ มาลาแห้งเหี่ยว
เขาก็ ว่าดอกฮักแก้ว ของฮ้อยฮวดงาม นั้นลือ

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว แก้แม่นมโนนาง

ยังคะนิงมาลา ค่อยทวายเถิงท้าว
ดอกหนึ่ง เสียงสนั่นฟ้า ฮ้องฮ่้าเถิงพรหม

บานแคมสวน อยู่นาฮีมบ้าน
ยามเมื่อฝนฮ้าก้าน เลยหายเหลืองหล่น

คือคู่ พระหากมีที่ซ้อน เสียน้องบ่ประสงค์ นั้นแล้ว
เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว บาบ่าวเลยจา ดวงนั้น

เสนหาพระ หากต่าวมีผัวซ้อน

ภายพระทัยไว้ ซมหุมเห็นใหม่
ละแห่งอ้าย พอยไว้บ่ประสงค์ นั้นแล้ว

ดวงนั้น เขาว่าฟ้าสนั่นก้อง เฟือนแผ่นธรณี เจ้าเอย

แต่นั้น นางงามเลย กล่าวหัวหุมต้าน
ดวงหนึ่ง ขาวแดงเพี้ยง แกมเคืองามซวด เฮ็วแล้ว

อันว่า ค้าทุกข์ฮ้อน ดวงนั้นห่อนมี เจ้าเอย
ดวงนี้ เซ็งซ่าเท้า ลือทั่วทั้งเมือง

ยามเมื่อ ท้ามุงคุล บ่ควรเอาตั้ง
เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คะนิงดูแวนแจบ

เขาว่า ดอกสมั่งแก้ว บานค้อมแค่เคือ เจ้าเอย