Page 207 - ebook.msu.ac.th

๑๙๖

เขาก็ซว่าๆฮ้อง หัวอะเห่ยนันเนือง

นางสีไว เล่าทวายดวงแม้ง

ดอกหนึ่ง ฮดกะจวนฟ้ง ทั้งเมืองเซ็งซ่า
เขาว่าย้อง ดวงนั้นว่าหอม เจ้าเอย

ดอกนั้น บานแค่ฮั้ว ใบแลบวัณเขียว

เอามาสม เหมือดแกงดอมเข้า
๏เมื่อนั้น บาศรีแก้ว คัชชนามคะนิงแม่น

เจ้าลวดแก้ ดวงนั้นต่อนาง
เขาว่า ผักหอมตั้ง ในสวนสมเหมือด แกงแล้ว

ดูแม่นแม้ง มโนน้องจิ่งหัว
นางเล่าคึดซอกได้ ดวงใหม่มาทวาย

ภูมีพระ ค่อยคะนิงดูแจ้ง

ดอกหนึ่ง เขียวขาวเหลื้อม หลายวันดูประเสริฐ
ทะยานแต่ฟ้า ลงตั้งแค่หนอง

เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว แก้วแก่นมโนนาง

ตั้งหากเหลือแฮงเห็น ดอกใดดวงนี้
ตั้งหากบัวบานแก้ว แคมหนองสะพังใหญ่ นั้นลือ

ดูแม่นแม้ง มโนน้องจิ่งหัว หั้นแล้ว
เมื่อนั้น นางเล่าคึดซอดได้ ดวงใหม่มาทวาย

อรชอนเสียง กล่าวจาจงต้าน
ดอกหนึ่ง ตกแต่ต้น ฮอดแผ่นธรณี

เค็งๆเสียง ทั่วดินดาพื้น

ค้าเซ็งเท้า ทั้งเมืองดูหลาก
อันว่า ดวงดอกนั้น พระอวนเจ้าว่าสัง ดวงนั้น

เขาว่า ตุมตังตั้ง กลางไพรเซ็งซ่า จิงแล้ว

เมื่อนั้น นางนาถเจ้า แพงล้านเล่าทวาย
ดอกหนึ่ง วิเสสแท้ สาวบ่าวแฮงประสงค์

แลนๆมือ ลูบโลมมันไว้
จักว่า ดวงใดแท้ สายคอคะนิงถี่ ดูท้อน

ดวงนั้น เขาว่าดอกเกดแก้ว ทวายห้องแห่งผม เจ้าเอย
นางเล่า คึดซอกได้ ดวงใหม่มาทวาย ดวงนี้

คะนิงในใจ ใค่ประสงค์ดอมซู้