Page 238 - ebook.msu.ac.th

๒๒๗

๏เมื่อนั้น พอสุริเยศย้าย ใกล้ฮุ่งมายๆ

มันก็วางนางปะ ดูกหนีไปหน้า

แต่นั้น สายสมรแก้ว กงพะลีพ่อแม่ นางนั้น
เขือก็น้าซากฮ้าย นางแก้วเลิกสรง

เขือก็ท้าธาตุตั้ง กวมดูกนางคาน

ดูตะการปู ช่อเทียนตามใต้
ผ่านๆเหลื้อม ธุงทองเฮืองเฮื่อ

เทียนธูปใต้ เหลืองเหลื้อมฮุ่งแสง แท้แล้ว

เมืองจ าปาโสกเศร้าทั้งเมือง
๏บัดนี้ จ้าปาเศร้า เสียสีสงัดอยู่

นัคเรศฮ้อน ดูด้ามดั่งไฟ

ลูกแก่นไท้ ฝูงหมู่เสนา
พระก็น้าเอาไป มอบผีสางเสื้อ

ยักข์ก็กินหมดถ้วน ธีดาเสเนตร

ลูกแก่นไท้ นางแก้วพวกขุน
ยักข์เผดฮ้าย กินหมู่ญิงสาว

ก็หากสนเทห์ใจ ลูกขุนตายเสี้ยง
กับทั้งธีดาแก้ว สองขุนเสเนตร ก็ดี

เฮียกซื่อ นางมาดฟ้า ตายเสี้ยงบ่หลอ หั้นแล้ว
นางหนึ่ง ลูกท่านท้าว เสเนตรอีสูรย์ ก็ดี

เฮียกซื่อว่า นางค้าแพง บ่หลอตายเมี้ยน

กับทั้งธีดาน้อย เสนาเพ็ชล่วง ก็ดี
เฮียกซื่อว่า นางแอกใค้ ตายเสี้ยงซู่นาง แท้แล้ว

อันหนึ่ง ลูกท่านท้าว ขุนใหญ่สมสนิท ก็ดี

เฮียกซื่อว่า นางค้าหวา มอดซีวังตายเมี้ยน
อันว่า ธีตาน้อย อินทร์สวรรค์สนิทฮูป ปางนั้น

เฮียกซื่อว่า นางมาดแก้ว ตายเมี้ยนเทื่อผี นั้นแล้ว
อันจัก นับอ่านแท้ ดูมากแวนหลาย แลนา

ซุมนี้ เสนาหลวง ลูกตนตายเสี้ยง
ยักข์ก็กินบุตรีแก้ว เสนาฝูงใหญ่

ดูดั่งลูกท่านล้ม ตายเสี้ยงซู่ขุน หั้นแล้ว