Page 239 - ebook.msu.ac.th

๒๒๘

เมื่อนั้น เขาก็ผัดถีบใช้ ทูลราชเล็งโญ

เอากันเมือ ซู่ขุนทูลไหว้

บัดนี้ ดูดั่งเคืองกะใจเจ้า พญาหลวงยศใหญ่ ปางนี้
ข้าน้อยวางลูกให้ ผีฮ้ายบ่หลอ พระเอย

บัดนี้ หมดถ้วนแล้ว ซิคุงราชเล็งโญ พระเอย

ขอพระวางสีดา ยอดนางแพงล้าน
ตามที่ ปฏิญาณไว้ ยักโขผีใหญ่

มันก็มามอดบ้าน เมืองท้าวลวดมัว นี้แล้ว
ควรที่จอมเมืองเจ้า ใจความคึดมาก

๏เมื่อนั้น พระบาทเจ้า ยินค้อยคั่งทวง
พระบ่มีปากต้าน สลบท่าวเหนือหนอน

ในทวงคึด ดั่งไฟลามไหม้

ลอนที่พาทีเจ้า จาขุนทั้งผืด
มือลูบไล้ ทวงฮ้อนสิ่งไฟ

พระก็ซักแนบเนื้อ เนานั่งอิงหมอน

สมศรีใส พระกล่าวจาทั้งห้อม
บัดนี้ กรรมกูข้อน เถิงองค์พระราช ปางนี้

ใค่จักห้าม เวรได้หลีกไกล นี้เด
อันจักวางลูกนี้ แหนงตายดีกว่า

กูจักมุดมอดเมี้ยน ตายเสี้ยงก่อนนาง แท้แล้ว
สู่ค่อยเอากันสร้าง เสวยเมืองแทนที่ กูท้อน

กูบ่ไลแจ่มเจ้า นางแก้วแก่ผี ได้แล้ว

กูหากมาสะเทินได้ ฟังค้าเสเนตร จิงแล้ว
กูก็ ไปท่อนั้น เป็นฮ้ายยิ่งกว่าไฟ นี้เด

บัดนี้ กูจักทานคีงให้ ยักโขผีใหญ่ กินแล้ว

สูค่อยฮักแก่นแก้ว สองเจ้าอย่าไล แด่เนอ
เป็นแต่กรรมกูแล้ว เสนาค่อยอยู่ ดีท้อน

เฮาหากไปขว้้าบ้าน เมืองได้เป่าเสีย ท่านเอย
เมื่อนั้น ฝูงท่อนท้าว ทุกหมู่เสนา

เขาก็ทูลเล็งโญ กล่าวกลอนกอยไหว้
ขอแก่หลอนหัวเจ้า อย่าลอนตายก่อน พระเอย

ยักข์ก็มีฮ่างไว้ สังแท้ซู่คน พระเอย