Page 249 - ebook.msu.ac.th

๒๓๘

โสมพาวนาง สั่งหอค้าแก้ว

ค่อยอยู่ดีเยอ ทาสีน้อย นงฮามหลายหมู่ กูเอย

กูจัก ตายจากห้อง หอแก้วก่อนสู นี้แล้ว
ค่อยอยู่ดีเยอ ผาสาทแก้ว เฮืองฮุ่งมะณีวัณ กูเอย

กูจัก ฮามเนานอน เป่าแปนสูญเศร้า

ยามเมื่อ กูทงย้อง เพิงใจสุดขนาด
เม็งอาสน์ตั้ง เตียงแก้วค่อยอยู่ดี

ค่อยอยู่ดีเยอ วัตถังผ้า ผืนบางกูได้ห่ม เฮียมเอย
ทั้งเคื่องย้อง ถนิมแก้วมาตเมือง

กูหาก ฮามเคื่องย้อง ปะห่มสูญเสีย
กูก็ เพิงกะใจสุด ขาดทวงทงย้อง

ค่อยอยู่ดีเยอ ขมิ้นแก้ว สวนอาจอุทิยาน เฮียมเอย

กูหากปองเอาขัด กิ่นใควางไว้
ทั้งเนียมอ้ม หอมดีทะรงกิ่น

ยามเมื่อ ทาลูบไล้ ดมแล้วกิ่นหอม

ค่อยอยู่ดีเยอ พิมเสนคู้ จันทน์เสิมหอมกิ่น กูเอย
ยามเมื่อ ขัดลูบไล้ โสมกั้วกิ่นหอม

บัดนี้ เฮียมจักทานคีงให้ ผีกินตางเหยื่อ จิงแล้ว
กูก็ปะเคื่องย้อง ทั้งข้อยเป่าสูญ นี้แล้ว

๏เมื่อนั้น นางนาถเจ้า จักได้จากหอปาง
นางก็ ปูนเงินค้า แจกทางฝูงข้อย

เงินค้าแก้ว สามแสนทานทอด

ฝูงส่้าข้อย นางน้อยแจกปัน
ยังเล่า ทานทอดให้ ฝูงขมอดมาขอ

ปันยายคน แจกทานพอยไฮ้

แล้วจิ่งบายเอาน้้า คัณธียอหลั่ง
ขอให้ เทเวศไท้ จ้าหมั้นทอดทาน แด่ท้อน

ขอให้ อินทร์พรหมเจ้า เป็นสักขีทานทอด แด่ท้อน
ธรณีนาคน้้า นางน้อยเมกขลา

จงจื่อจ้าทานไว้ หมายบุญเฮียงฮ่วม
ข้อยขอวอนท่านเจ้า บุญกว้างช่อยซู แด่เนอ

อีสูรเจ้า ธรณีนางนาค