Page 250 - ebook.msu.ac.th

๒๓๙

ครุฑนาคเจ้า นางแก้วเทพแมน

ขอให้ มาซูข้า มรณาลดชั่ว นี้เทอญ

จงซ่อย จ้าจื่อไว้ ทานข้อยสู่อัน แด่เนอ
ข้อยก็ปุนตัวให้ เป็นทานยักข์ใหญ่ ปางนี้

อันหนึ่ง บุญที่ได้ทานทอดแก้ว ดวงอาจมะณีวัณ

ขอให้เถิงนีระพานสุข อยู่เกษิมหายฮ้อน
เมื่อใด ยังไป่เถิงยอดแก้ว ดวงอาจนีรพาน

ยังค่อยเทียวสงสาร บาปเวรอย่าข้อง
ขอให้ บุญมีได้ โสมงามอันประเสริฐ จิงเทอญ

ขอให้ ทวยเทพไท้ ยอย้องทั่วแดน นั้นท้อน
อันหนึ่ง ขอให้ผมเกศเกล้า ดกอ่อนเขียวงาม แด่เทอญ

ผิวนางใส สิ่งค้าในเบ้า

เป็นที่คนคอยเยี้ยม งามเหลือหลงเพส
ขอให้ เป็นผู้เลิศล้้า งามย้อยลื่นญิง แด่เทอญ

ขอให้ วิเสสเนื้อ แอวกิ่วคีงงาม

คือเทียนสิงแขนแพน สิ่งเลาคีงส้วย
ตาด้าปี้ คิ้วก่องกลมงาม

ไผอย่าปุนนาง แว่นแยงเทียมได้
เมื่อนั้น พอเมื่อสูรย์แสงค้อย เมือแลงค้ายค่้า

ทิพย์ฮูปเจ้า จักลาห้องจากปาง
นางก็ปุนเงินค้า หาบหามน้าเจ้า

เพื่อโปยทานให้ คนจนทุกข์ยาก

ทานทอดให้ คนไฮ้หว่างทาง
แต่นั้น เสนาห่าง ลดค้าเฮียงแท่น

เจ้าเสด็จจากห้อง หอแก้วเลิกลา

แต่นั้น สว่าๆข้า ฮ้องแล่นน้าทาง
สนๆเขาตีทวง เถื่อนกะหายทั้งให้

สนๆเต้น น้าทางฮ้องโห่
เมื่อนั้น แพงนาถไท้ ทงแก้วแท่นค้า

นางก็ เอาเงินค้าผาย หว่านในนครกว้าง
แต่นั้น ผ่านๆเหลื้อม รถค้าผาสาท

เขาก็ ขับออกก้้า ทวารกว้างผ่าเมือง