Page 259 - ebook.msu.ac.th
P. 259

๒๔๘





                                   ยูท่างสองก่อมกิ้ง           เฝือฝั้นกิ่นสมร

                                   ดูดั่งผาสาทกว้าง            มัวมืดมีเห็น              หั้นแล้ว

                                   ภูธรฮักสีดา                 แต่เสียงทั้งเนื้อ
                                   สองก็มีเห็นหน้า             หลอนซมกั้วกิ่น

                                   เนื้ออ่อนเกี้ยง             เสียงแก้วม่วนหู

                                   ท้าวก็ฮักกิ่นน้อง           คือคู่จันทะโสม            แลนา
                                   คีงกลมแอว                   กาบงามเลาดั้ว

                                   แขนกลมส้วย                  คือเลาเสมอหล่อ
                                   นิ้วแลบเกี้ยง               งามส้วยสิ่งแปง

                                   เสียงอ่อนเกี้ยง             ค้าปากจารจา
                                   ดูหวานหู                    ม่วนดีจีจ้อยๆ

                                   สองหากคึดฮ่้าฮู้            คะนิงอยู่เต็มใจ

                                   สองแพงฮัก                   กอดกันนอนซ้อน
                                   สองซมกั้ว                   ใจเสมอสุดขนาด

                                   ลิ้นต่อลิ้น                 ปุนป้อนป่ายสลา

                     เมื่อนั้น     นางนาถน้อย                  ขามราชเล็งโญ
                                   ก็เทื่อจอมนงแพง             ไป่เคยเชิงซู้

                                   นางก็ติงตนเว้น              กามคุณเชิงหลาก
                                   แสนเทิงฮักฮูปท้าว           ใจล้มหลูดทวง              นั้นแล้ว

                                   นางบ่เคยโอมซู้              คะนิงหลากหลายประการ
                                   ขอแก่ภูธรฮัก                แค่เพิงกะใจได้

                                   คีงแพงเว้น                  กามคุณพอจูบ               แท้แล้ว

                     ๏เมื่อนั้น    บาศรีแก้ว                   ปะโลมจาอ้อยอิ่น
                                   มือลูบไล้                   โลมแก้วช่างจา

                                   ควรที่ฮักดั่นดิ้น           ดอมพี่เสมออก              ชอบดาย

                     อันว่า        ค้ากินแหนง                  อย่าคะนิงเบียนต้อง
                                   ควรที่ตามกะใจอ้าย           ของแพงสุดขนาด             ชอบแล้ว

                     คือดั่ง       พี่ฮักหมื่นมื้อ             แพงล้านย่อมเห็น           นี้แล้ว
                     เมื่อนั้น     นางนาถแก้ว                  มีอาจขีนอก                พี่แล้ว

                                   นางก็ตามกะใจมัก             ดั่งเพิงกะใจท้าว
                                   ดูดั่งสุดอกแก้ว             กวนเผือนอนแนบ

                                   แฮงฮักแห่งสบั้น             ใจน้อยนาถทะแพง
   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263   264