Page 259 - ebook.msu.ac.th
P. 259
๒๔๘
ยูท่างสองก่อมกิ้ง เฝือฝั้นกิ่นสมร
ดูดั่งผาสาทกว้าง มัวมืดมีเห็น หั้นแล้ว
ภูธรฮักสีดา แต่เสียงทั้งเนื้อ
สองก็มีเห็นหน้า หลอนซมกั้วกิ่น
เนื้ออ่อนเกี้ยง เสียงแก้วม่วนหู
ท้าวก็ฮักกิ่นน้อง คือคู่จันทะโสม แลนา
คีงกลมแอว กาบงามเลาดั้ว
แขนกลมส้วย คือเลาเสมอหล่อ
นิ้วแลบเกี้ยง งามส้วยสิ่งแปง
เสียงอ่อนเกี้ยง ค้าปากจารจา
ดูหวานหู ม่วนดีจีจ้อยๆ
สองหากคึดฮ่้าฮู้ คะนิงอยู่เต็มใจ
สองแพงฮัก กอดกันนอนซ้อน
สองซมกั้ว ใจเสมอสุดขนาด
ลิ้นต่อลิ้น ปุนป้อนป่ายสลา
เมื่อนั้น นางนาถน้อย ขามราชเล็งโญ
ก็เทื่อจอมนงแพง ไป่เคยเชิงซู้
นางก็ติงตนเว้น กามคุณเชิงหลาก
แสนเทิงฮักฮูปท้าว ใจล้มหลูดทวง นั้นแล้ว
นางบ่เคยโอมซู้ คะนิงหลากหลายประการ
ขอแก่ภูธรฮัก แค่เพิงกะใจได้
คีงแพงเว้น กามคุณพอจูบ แท้แล้ว
๏เมื่อนั้น บาศรีแก้ว ปะโลมจาอ้อยอิ่น
มือลูบไล้ โลมแก้วช่างจา
ควรที่ฮักดั่นดิ้น ดอมพี่เสมออก ชอบดาย
อันว่า ค้ากินแหนง อย่าคะนิงเบียนต้อง
ควรที่ตามกะใจอ้าย ของแพงสุดขนาด ชอบแล้ว
คือดั่ง พี่ฮักหมื่นมื้อ แพงล้านย่อมเห็น นี้แล้ว
เมื่อนั้น นางนาถแก้ว มีอาจขีนอก พี่แล้ว
นางก็ตามกะใจมัก ดั่งเพิงกะใจท้าว
ดูดั่งสุดอกแก้ว กวนเผือนอนแนบ
แฮงฮักแห่งสบั้น ใจน้อยนาถทะแพง

