Page 263 - ebook.msu.ac.th

๒๕๒

เผือแฝงฝั้น เสนหามีเปิด

สองก็ฮักดั่นดิ้น ดูล้นลื่นประมาณ หั้นแล้ว

ฮักลื่นล้น สุดขนาดค้าเสนห์
ยูท่างมือซอนคอ กอดกันกรฝั้น

สุดที่นอนๆแล้ว ใจกระสันแล้วนั่ง

สองกอดฝั้น แฝงเกี้ยวก่อมกัน
นางนั้น ลุโชคได้ เสียสว่างค้าทุกข์

ดีท่อราตีลับ ลั่นลงเลยแจ้ง
บาก็เลยลุกต้าน จานางน้องนาถ

บัดนี้ พี่จักไลจากเจ้า เชิงผ้าปาดเอา เที่ยวท้อน
เพื่อผาสาทกว้าง มัวมืดมีเห็น

น้องจงฟังเสียงเฮา จื่อจ้าเชิงผ้า

นางก็ถวายแหวนแก้ว ท้ามะโรงเป็นเสี่ยง
ไว้แก่ท้าว เมือหน้าสากสี พระเอย

สองก็ท้าเสี่ยงไว้ เป็นเหตุอัศจรรย์ แลนา

พอให้หายอาลัย พ่อพญาถามถ้อย
สองก็ลันๆนิ้ว บายมือแล้วสั่ง

ท้าวก็อุ้มกอดแก้ว ซมแล้วเล่าวาง
พระเสด็จสู่พื้น อากาศผันผยอง

แยงเคหัง แม่ตนเซายั้ง
พระก็คองนางแก้ว คองดายคองเป่า

ยังค่อยละอ่อนไว้ ในห้องอยู่คอง พุ้นแล้ว

๏เมื่อนั้น ข้อยหญ้าม้า มันเล่าเลยไป
มันก็แยงสะพังหนอง เกี่ยวเอายังหญ้า

หลิงเมือก้้า บัวระพาเยี่ยมผ่อ

เห็นผียักข์ฮ้าย ตายค้างแค่สะพัง
มันจิ่งออกจากน้้า ไปสู่ผีสาง

ยอคานแหลม ทั่งแทงผีเข้า
คานต้าต้อง คอผีแม่นบ่อน

พอยเล่าลุหล่มเข้า ฮูง้าวเลือดนอง
มันก็สักแทงส่้าฟ้อน แย่อยู่แคมสะพัง

กูหากปองเวรมึง แต่ใดมาแล้ว