Page 265 - ebook.msu.ac.th

๒๕๔

ไผห่อนเล็วผีสาง สิ่งมันลือได้

คันว่า มีจิ่งแท้ เป็นเสนาถานใหญ่ จิงแล้ว

ค้าห้าฮ้อย ประสงค์ให้แก่มัน ก่อนเทอญ
อันหนึ่ง สูจงไปดูแก้ว สีดาเจ้าพ่อ กูพุ้น

หลอนว่าบุญแจ่มเจ้า ซูไว้บ่ตาย บ่ฮู้

เขาก็นบนอบแล้ว ทูลเล่าเลยไป
จิ่งได้เห็นผีสาง ท่อภูหงายไว้

ลางคนย้าน ทะลอนไปพื้นแผ่น
ลางพ่องปะหมู่ไว้ ทะยานเต้นแล่นไป

อือลือท้อง ตายแค่สะพังทอง
ฮิมสะพังหนอง ท่อภูเขาน้อย

หลวงขุนท้าว พากันไปเบิ่ง

พากันไปล่้าเยี้ยม นางแก้วแห่งหอ
จิ่งได้เห็นแจ่มเจ้า ยินโสกแสนถนัด

เขาก็ยอมือ ขาบกลอนกอยไหว้

๏บัดนี้ ราชาใช้ มาดูนางนาถ
ศรีแจ่มเจ้า ยังแท้ค่อยส้าฮาญ แด่ลือ

เมื่อนั้น นางกล่าวต้าน จาต่อสามขุน
อันนี้ คือดั่งบุญซูกู ก็จิ่งหายเวรฮ้าย

สูจงเมือทูลไหว้ พญาหลวงพระพ่อ กูท้อน
ลูกพระเจ้าติ่วส้อย ภายพุ้นลวดยัง ว่าเนอ

แต่นั้น ขุนก็ก้มขาบไหว้ แล้วเลิกลาลง

พิมมะสารทั้งขุนหิน บ่ลืมคืนโค้ง
ไปทูลไหว้ จอมเมืองทูลบอก

พวกข้าน้อยไปเห็นแก้ว นงแพงสถิตอยู่

เขาก็ขึ้นสู่ห้อง ทูลไหว้ซู่ขุน นั้นแล้ว
พระก็จ้าขุนท้าว ให้คืนไปพะลันฮีบ

ขุนบ่ช้า ไปแท้ด่วนพะลัน
เมื่อนั้น สีดาต้าน จาขุนทั้งสี่

บุญพระปิตุเรสไท้ ซูไว้บ่ให้ตาย
ขุญหาญท้าว ขุนแพงพรหมโลก

เขาก็ยังอยู่ถ้า คองท้าวสี่ขุน