Page 267 - ebook.msu.ac.th

๒๕๖

ยาบๆเหลื้อม สังวาลมะณีคาด

นางทูลพระบาทเจ้า ไปถ้อนลูกพระองค์

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า จอมราชบ่มีขีน
นางก็ลีลาตน จากปางทองแก้ว

ยินดีด้วย สาธุการดอมไพร่

แก้วแก่นผู้ คีงค้อมด่วนไป
นางก็ห้างช้างแก้ว สารเผือกเหมะวะดี

นางก็ทงหอค้าแดง นั่งไปหลังช้าง
ดีท่อนางสนมขึ้น เกวียนค้าแหนแห่

หลายหมู่ช้าง ทั้งม้าแห่ไป
แต่นั้น พลหลวงเท้า เถิงเขตหอผี

นางก็ เตินนางสีไว ฮีบเมือทูลเจ้า

บัดนี้ มารดาเต้า พลมาฮับอ่อน ว่าเนอ
ให้เจ้าสะสว่ายเนื้อ สรงเกล้าเกศผม

พอให้อกอ่อนเจ้า เสียแสบค้าแสลง

หายอาฮมณ์ค้าทุกข์ อยู่ยืนยาวหมั้น
บ่กว่าแต่สายสมรแก้ว สีไวไปด่วน แม่ท้อน

เจ้าหากเคยได้ฮู้ คองถ้วนเศรษฐี หั้นแล้ว
๏นางก็ เตินเขาข้า ทาสีทุกหมู่

นางเล่าก้มขาบเกล้า ลาแล้วเล่าไป
นางหากเป็นคู่แก้ว เจ้าอ่อนสีดา

เทื่อว่า มีชายใด อยู่เฝือแฝงฝั้น

นางก็ลีลาเท้า หอผียัวรยาต
ขึ้นไปสู่ผู่แก่นไท้ ทันต้นลูกพญา

นางก็ทูลบาทแก้ว นางนาถสีดา

จอมบุญเฮือง สั่งมาจิงแจ้ง
บัดนี้ จอมศรีส้อย เสนหาค่อยอยู่ ดีลือ

ข้อยก็คึดต่อเจ้า แพงล้านฮุ่งดาย
หลับบ่ได้ ตาเสม่นในทวง

เป็นปางทุกข์ เข้าบ่กินก็ลงแล้ว
มีแต่โสกีกั้น มโนทวงทุกข์โสก

เข้าบ่ตกฮอดท้อง วางไว้ก็อิ่มเอ็ง นั้นแล้ว