Page 292 - ebook.msu.ac.th

๒๘๑

อันหนึ่ง ศรีสะอาดแก้ว เจ้าอ่อนปทุมา พี่พุ้น

แม่ก็ถามข่าวแพงศรี ลูกเฮาแสนตื้อ

เชิญลูกคืนมาสร้าง เสวยเมืองแทนพ่อ ภายพี้
ขอให้ฮักแม่เจ้าติ่วซ้อย คือด้ามดั่งตน ว่าเนอ

เมื่อเจ้ากล่าวแล้ว เสด็จสู่สีดา

สองนางเทียม แทบบางามล้น
๏เมื่อนั้น พระก็ผายค้าต้าน จาขุนทุกหมู่

ตนพระเจ้าแผ่นฟ้า เตินไว้ซู่ขุน
บัดนี้ กูจักไปเอาแก้ว ปทุมานางนาถ มาแล้ว

ฮ้อยที่ผู่ผ่านพื้น พระเมืองให้สั่งนาง หั้นแล้ว
ควรที่แปงผาสาทแก้ว ให้เฮืองฮุ่งมโนฮมย์ ชอบดาย

หลอนว่า ภูมีพระ สั่งนางลงห้อง

เมื่อนั้น ทมๆก้อง เสนาทูลบาท
เขาก็โดยอาชญ์ผู้ ทันต้นแต่งแปง

แต่นั้น วิเสสแก้ว ต้านสั่งสองนาง

ดีท่อแพงเมืองสาม สั่งกันดูแม้ง
ขอพระอย่านานได้ นงคานเสด็จด่วน มาเทอญ

ได้แห่งพุ้น ภายพี้เล่าลืม
อย่าได้เกินคีงน้อง สองนางนอนคีก เฮียมท้อน

ฮักแห่งพุ้น ภายพี้หมั่นคะนิง แด่เนอ
อย่าให้เสียกษัตริย์ไท้ ตนเฮียมนอนเปี่ยว

อย่าได้ฮักแต่พุ้น ซังพี้บาปซิกิน พี่เอย

ชาติที่ดวงหอมหล้าง วางเสียจางจืด
แมงภู่เผิ้ง หนีเว้นหลีกไกล นั้นแล้ว

อย่าคือปาหนีน้้า แสวงซมวังใหม่ แท้เนอ

ให้คือแข้เงือกฮ้าย บ่ไลเว้นจากวัง
อย่าปะนาเพียงเฮื้อ หนีไปด้านาซ่าว

บาดห่าเข้าบาดพร้อม ยังซิโอ้อ่าวหา เจ้าเอย
บัดนี้ พระพี่ได้จากน้อง เมื่อฮ่วมกินนรี

ไปเซยซมนางทิพย์ ดั่งแมนเมืองฟ้า
อย่าได้ลืมคนแท้ จ้าปาซิฮ้างเป่า

สองอ่อนน้อย ซิฮามฮ้างคู่เฮียม เจ้าเอย