Page 296 - ebook.msu.ac.th

๒๘๕

ฟังเสียงวาโยพัด คื่นเค็งในด้าว

พอคาวได้ บาคานไปอื่น

ฟังยินคื่นๆก้อง น้้าไต่โตนผา พุ้นเยอ
ดีแก่วันสูญแสง ลั่นลงบังไม้

บาไท้ฮ้อน ฮนแดดิ้นดั่น

ท้าวกระสันฮอดน้อง นอนแล้งเมื่อแลง
ใจเหี่ยวแห้ง คึดฮุ่งเลยสลบ

คึดเถิงไปพานพบ กอดกันพันเกี้ยว
เหลียวเห็นสีไวน้อง สีดาฟ้าลั่น

ใจพิศวาสกั้น ทงสบั้นเมื่อยมึน
ทวงสะอื้น เป็นยิ่งทางใจ

คึดเถิงสามนงไว วี่วอนใจห้อม

คึดเถิงสามนางล้อม ในเตียงมุ้งม่าน
บัดนี้ กูมาฮอดด่านกว้าง นอนแล้งเป่าดาย

เห็นแต่มอมม่ายเต้น ซมจูบเสือสิงห์

หมู่กะทิงเมยมา ไล่เชิงควายฮ้า
กูสังมานอนแล้ง ยามแลงดายเป่า

บ่ได้มีคู่ซ้อน นอนแล้งเมื่อแลง
ดีท่อลมล่วงต้อง เอาเมฆเมือบน พุ้นเยอ

เห็นแต่เหมือยแกมฝน หมอกลงลินย้อย
เห็นแต่ฮอยเมยผู้ กุมเชิงเมยแม่

ท้าวก็แลล่้าเยี้ยม ลมไม้ล่วงไพร หั้นแล้ว

๏เมื่อนั้น ผู่ใสท้าว ยินยากแคนทาง
เฮฮนใจ หอดแฮงนอนแล้ง

พระหากยินกระสันน้อง จอมนางมีสว่าง

พระบาทเจ้า คางโอ้ลวดกระสัน
คึดฮอดน้อง ใจสั่นทั้งกะหาย

คึดเถิงสายสมรนาง ผ่อทางคืนโค้ง
บาก็ปงใจกั้น ทวงกระสันอกสั่น

ฟังยินลมพัดไม้ จันทน์คู้กิ่นหอม
ท้าวคึดเถิงหม่อมน้อง ในทวงทันสวาท

ดูดั่งจันทร์เฮื่อฟ้า เฮืองแจ้งส่องแสง