Page 295 - ebook.msu.ac.th

๒๘๔

บารมีมุง ฮ่วมเฮียงปางแก้ว

ยากกะใจแล้ว สองเฮือนไกลห่าง กันแล้ว

ประสงค์เอาแก่นแก้ว มาฝั้นฮ่วมกัน
สุดที่หอดๆกั้น คางจ่มกระสันนาง

ดีท่อจันทรังสี เฮื่อเฮืองดาวแจ้ง

ฟังเสียงกดแกงฮ้อง เฮียงคอนใกล้ฮุ่ง มาแล้ว
เจ้าก็คึดฮอดน้อง ใจแจ้งฮุ่งดาย หั้นแล้ว

พอเมื่อจันทร์ฮุ่งย้าย ใสส่องอุทัย พุ้นเยอ
บาก็ทวายคีงควร อาบสีสรงล้าง

แต่นั้น บาไทท้าว เสวยงายแล้วอย่า
เจ้าเสด็จด่วนดั้น ดอยนั้นดุ่งไป

ย่องๆขว้ามป่าไม้ ดงใหญ่หิมพานต์

หลายวันคืน ค่อยไปทั้งห้อม
ปอมเดียวดั้น ดงหลวงหลายย่าน

ขว้ามด่านกว้าง ในด้าวเถื่อนกวาง

เข้าโคกกว้าง เถิงเล่าดอนเลา
ฟังเสียงนกเขาขัน ป่าดงพงศ์ด้าว

พอคาวแล้ว เซาแฮงหลายแห่ง
ตกแต่งย้าย เดินผ้ายย่างกาย

หยับย่างย้าย เข้าเขตอะโนมา
บาคานลัก ล่วงเดินเสินย้าย

พอหลายวันมื้อ เดินทางลิวลี่

เถิงที่สระใหญ่กว้าง สระพังน้้าใหญ่หลวง
ฮอดเขตกว้าง สะใหญ่อโนมา

บาคานพัก จอดเซาสรงน้้า

เหลียวเบิ่งล้าธารห้วย เย็นใสล้างสว่าย
หยอนหย่อหน้า สรงน้้าอาบเย็น

พอยเล่าเห็นดอกไม้ คือกิ่นสีดา แท้น้อ
พระก็เด็ดมาลา ลวดซมตางน้อง

มีแฮงได้ พอยามน้อยหนึ่ง
ก็จิ่งเห็นบ่อนน้อง จาท้าวเล่ากระสัน

ใจหอดกั้น คึดฮอดปทุมา