Page 416 - ebook.msu.ac.th
P. 416

๔๐๕





                     เจ้านี้       แนวนามเซื้อ                 ราชาเป็นหน่อ              แท้ลือ

                                   พ่อจักเอาอ่อนน้อย           เมือเลี้ยงปูนแทน          พ่อแล้ว

                     เมื่อนั้น     ผู่ใสท้าว                   พระหน่อพญาไชย์
                                   อรชอนเสียง                  กล่าวขานบาท้าว

                     ข้อยนี้       แนวนามเซื้อ                 ราชาเป็นหน่อ              แท้แล้ว

                                   ก็ท่อเข้าฮ่อช้าง            ชนท้าวต่องา               หั้นแล้ว
                                   ค้อมว่าแล้ว                 ช้างซั่นใสหา              พุ้นเยอ

                                   ไหๆเสียง                    สิ่งดินดาขว้้า
                     บาก็          วางพายช้าง                  กงกะจวนชนเปิบ

                                   งาสอดง้าง                   สะเทือนฮ้องทั่วพล
                                   ดินผงขึ้น                   เมือบนบดมืด

                                   ฝูงหอกแม้ง                  ทางใต้ซ่อยแทง

                     แต่นั้น       คูณเมืองได้                 ไพรงายู้แล่น
                                   งาเงิกงากตั้ง               พญาท้าวที่เซ็ง

                     ๏แต่นั้น      ผู่ใสท้าว                   พระบาทเมืองขวาง

                     พระก็         บายงาบิด                    ถอดเอาสองก้้า
                                   ยังเล่าทะยานตนอุ้ม          พญาไชย์เสด็จกอด

                     แต่นั้น       พลบาคานท้าว                 คือขว้้าแผ่นดิน
                     แต่นั้น       พายสารช้าง                  กงกะจวนมรณาต              ตายแล้ว

                                   ฟ้ามืดตกหล่มก้้า            พลท้าวท่านฮุน             หั้นแล้ว
                     แต่นั้น       ขุนคานเบื้อง                ลินไหลใสใส่

                                   ฟ้ามืดผู้                   ใจกล้าเกี่ยวชน

                                   งาสอดง้าง                   สารใหญ่แฮงพาย
                                   หาญกึมยอขอตี                ถืกคางหัวแป้

                                   ลือกูแท้                    หาญกึมฟ้ามืด              เฮ็วนา

                                   ไผผู้ต้องต่อหน้า            ขวนฮ้ายฮ่อเผือ            แท้แล้ว
                     แต่นั้น       ท้าวฮ่วนใช่ซั่นช้าง         ชนท่านหาญกึม

                                   กูบ่มีหนีมึง                ต่าวซูซนได้
                                   หลายขุนก้้า                 เมืองสรวงหุมมาก           จิงแล้ว

                                   อินทร์ก็ซัดหอกกล้า          คุมเข้าผ่าเผลียง
                                   พอยเล่าต้องที่ฮ้าย          ปุนท่านหาญกึม

                                   พอยเล่าวางเต็มแฮง           ลวดจ้าคอบ้อง
   411   412   413   414   415   416   417   418   419   420   421