Page 73 - ebook.msu.ac.th

๖๒

๏พ่อนี้ ฮักลูกแก้ว เสมอเกิดในอุทร พ่อแล้ว

โสมบางาม ดั่งอินทร์เมืองฟ้า

เมื่อนั้น บาศรีแก้ว ประนมกรลาเลิก
ขาบพระบาทเจ้าลุ่มฟ้า เมือห้องแห่งตน

เมื่อนั้น พระบาทเจ้า เตินหมู่เสนา

สูฮีบน้าฮางวัล มอบถวายบาท้าว
อย่าให้บาไทไฮ้ ค้ากินทุกสิ่ง จิงเทอญ

กูค่อยเลี้ยงลูกแก้ว กูไว้สืบเมือง เที่ยวเทอญ
ฝูงผ้าอ่อนเกี้ยง เทศท่อนแฮจันทร์ ก็มี

สูจงน้าไปถวาย ลูกกูเดียวนี้
ได้นุ่งทงแลงเช้า ไปมาเยี้ยมผ่อ

อย่าให้อึดอยากไฮ้ บาท้าวนุ่งทง แท้เนอ

เมื่อนั้น เสนาฟ้าว ตามค้าเลยแล่น
โดยบาทเจ้าลุ่มฟ้า เมืองกว้างเที่ยวพะลัน

เมื่อนั้น แม่บ่อึดอยากไฮ้ สักสิ่งค้ากิน

ก็เทือบุญบาคาน ซ่อยซูตนเจ้า
คัชชนามท้าว สิบสามปีสอนใหญ่ มาแล้ว

บุญมากล้น เหลือสร้างตั้งแต่หลัง เจ้าเอย

คัชชนามตามหาพ่อ
๏เมื่อนั้น ท้าวก็ออดๆต้าน จาแม่มารดา

จอมหัวเอย ค่อยฟังค้าข้อย

อันว่าปิตาเจ้า สายใจตนพ่อ ข้อยนั้น
เพื่อนก็ลดชั่วเมี้ยน เมืองฟ้าจากฮา แล้วลือ

เมื่อนั้น มารดาต้าน ไขกลอนกอยกล่าว

บาบ่าวท้าว แพงล้านค่อยฟัง แม่เยอ
แม่นี้ ตั้งว่าคนเดียวไฮ้ ขีนใจล้าบาก

อันว่า ญาติพี่น้อง พงศ์เซื้อก็บ่มี แม่นา
บัดนี้ แม่จักเล่าแก่เจ้า เจ้าจงจื่อจ้าค้า แม่เนอ

สายคอเอย ค่อยฟังเยอเจ้า
แม่นี้ ธรรมชาติแท้ ญิงทุกข์ยากบ่มีผัว แม่นา