Page 79 - ebook.msu.ac.th

๖๘

มันก็หลิงล่้าเยี้ยม เห็นราชเล็งโญ

คอนๆคึด เคียดในขมค้อย

มันจิ่งเอิ้น จาต่อบาบุญ
มึงสังมาท้าเวรัง แก่กูสันนี้

มันก็จับดาบกล้า ลาพร้อมแกว่งไกว

สหายเอย มึงจงมาต่อตั้ง กางท่งผันลา เทียวเทอญ
ฮานี้แนวชายแฮง ห่อนหนีไผได้

๏เมื่อนั้น คัชชนามท้าว กุมารเอิ้นกล่าว
ท่านอย่าได้ต้าน ค้านั้นเบ่าควร

ฮาจักมายอกเจ้า บาท้าวแก่ดึง
ลือจักมาผันลา บ่ควรนาเจ้า

หลอนจักท้าไผต้อง ตายไปมรณาต

อันว่า ชีวิตนี้ แพงไว้จิ่งควร เจ้าเอย
เมื่อนั้น มันก็ปากกล่าวต้าน แถลงตอบบาคาน

บัดนี้ ควรที่ฮาจักลองแฮง กอดกุมกันป้้า

เมื่อนั้น บาคานได้ ยินค้ามันกล่าว
เจ้าก็เสด็จหยาดย้าย ลงตั้งต่อกัน

เมื่อนั้น สองก็แอะแอ่นฟ้อน กางท่งลีลา
จารจาสอง ต่อกันจาท้า

ชายแฮงเข้า จาฟันภูวนาถ
บาบ่าวท้าว ดึงไว้บ่เฟือน

ป้้าอยู่ท่งใหญ่กว้าง แฮงเก่งทั้งสอง

เมื่อนั้น คัชชนามแก้ว กุมารบายถั่ง
ดินก็หลุมหล่มเข้า ลงพื้นค่านม

คัชชนามป ้าแก่ไม้ฮ้อยกอ
๏เมื่อนั้น พระบาทเจ้า ต้านต่อชายแฮง

ลือจักมาฟันลา บ่ควรเดเจ้า
บัดนี้ กูก็ท้ามึงท้าว จมไปในแผ่น ดินแล้ว

กูจักม้างแผ่นล้าน เทให้เกื่อนทะลัง ได้แล้ว
เมื่อนั้น พ่อนาย้าน กัวตายมรณาต

มันจิ่งนบนอบไหว้ บาท้าวแทบตีน