Page 72 - Neuropsychiatric.indd

ิ
ตารางที่ 2.8 ยาที่สามารถท าให้เกิดการชัก ยาที่มีข้อมูลหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์แสดงถึงความเสี่ยงต่อการเกดอาการชัก ได้แก่ ยาต้าน
ยา กลไก แบคทีเรีย imipenem และยาแก้ปวด tramadol

ยากดภูมิคุ้มกัน: cyclosporine ท าให้ seizure threshold ลดต่ าลง การวิเคราะห์อภิมานของ randomized controlled trials (RCTs) (28 เรื่อง ผู้ป่วย 7,099 ราย)
42
ยาคลายกล้ามเนื้อ: baclofen พบว่าการใช้ imipenem เพ่มความเสยงต่อการเกดอาการชัก 3.5 เท่าเมื่อเทียบกับการไม่ใช้ยากลุ่ม
ี
ิ
ิ
่
ยาต้านมาลาเรีย: chloroquine, mefloquine carbapenems (odds ratio (OR) 3.5, 95% confidence interval (CI) 2.39, 5.49, I 10.4%) ในขณะที่
2
ยาต้านอาเจียน meropenem และ ertapenem ไมแสดงถึงความเสี่ยงดังกล่าว
่
ยาต้านฮิสตามีน
์
ยาปรับภูมิคุ้มกัน: interferon-alpha การวิเคราะหอภิมานของ observational studies ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการศึกษาแบบ cross-sectional
43
ยาต้านมะเร็ง: vincristine studies (51 เรื่อง ผู้ป่วย 101,770 ราย) พบว่าการใช้ tramadol ในช่วงขนาดการรักษามีอุบัติการณ์การชัก
้
2
ยาสลบ: lidocaine, propofol, sevoflurane รอยละ 3 (95% CI 2, 3, I 99.6%) และอุบัติการณ์เพิ่มขึ้นหลายเท่าเมื่อใช้ยาเกินขนาด (38%, 95% CI 27,
2
cholinesterase inhibitors 49, I 99.6%)
NSAIDs ปัจจัยเสี่ยงต่อการชักจากยา ได้แก่ ประวัติการเจ็บป่วยด้วยโรคลมชัก หรือเคยมีประวัติชัก ไตหรือตับ
ยากันชัก: carbamazepine, gabapentin, ท าให้ seizure threshold ลดต่ าลงเมื่อระดับยาในเลือดสูงเกิน บกพรองส่งผลให้เกิดการสะสมของยาในร่างกายและเกิดพษจากยา ผู้ป่วยที่มีโรคติดเชื้อที่ส่งผลให้ยาสามารถ
ิ
่
lamotrigine ขนาด ผ่าน blood brain barrier ได้มากขึ้น ยาอน ๆ ที่ใช้ร่วมและส่งผลให้เกิดระดับโซเดียมในเลือดต่ า ระดับ
ื่
ยากดภูมิคุ้มกัน: cyclosporine พิษต่อระบบประสาท แมกนีเซียมในเลือดต่ า หรือระดับน้ าตาลในเลือดต่ า
34
ยาต้านมะเร็ง: busulfan
ยาคลายกล้ามเนื้อ: baclofen การถอนยา/หยุดยา 4.2 ข้อแนะน าเพื่อการป้องกัน
barbiturates ข้อแนะน าเพื่อป้องกันการเกิดอาการชักจากยา (ตารางที่ 2.8) มีดังนี้
34
benzodiazepines o คัดกรองความเสี่ยงต่อการชักก่อนเริ่มใช้ยาที่สามารถท าให้เกิดการชัก
ยาต้านซึมเศร้า: TCAs, bupropion, SSRIs, SNRIs เพิ่ม noradrenergic activity
ยาขยายหลอดลม: theophylline รบกวนการเมแทบอลิซึมของ pyridoxine o ระมัดระวังการใช้ยาที่สามารถท าให้เกิดการชักในผู้ป่วยที่เป็นโรคลมชัก หรือมีประวัติชัก
ยาต้านวัณโรค: isoniazid o หลีกเลี่ยงการใช้ยาที่มีผลท าให้เกิดอาการชักร่วมกัน
ื่
ยาต้านแบคทีเรีย ฤทธิ์ GABA receptor antagonist o ปรับขนาดยาให้เหมาะสมเพอลดความเสี่ยงต่อการสะสมยาในร่างกายในผู้ที่มีการท างานของไต
penicillins: penicillin G, piperacillin, หรือตับบกพร่อง เช่น ผู้ป่วยที่ได้รับยา penicillins, cephalosporins, carbapenems หรือ
ampicillin, amoxicillin fluoroquiolones
cephalosporins: cefazolin, cefepime o ปรับเพิ่มขนาดยาอย่างช้า ๆ ในการเริ่มใช้ยาบางชนิด เช่น clozapine
carbapenems: imipenem o ระมัดระวังการใช้ยาที่มีอนตรกิริยากับยาที่ท าให้เกิดการชักและมีผลท าให้ระดับยาเพมสูงขึ้น เช่น
ั
ิ่
fluoroquinolones: norfloxacin, ciprofloxacin
่
ี
ี
ยารักษาโรคจิต: haloperidol, chlorpromazine, ยับยั้ง dopamine receptors, histamine receptors และ หลกเลยงการใช้ยา clozapine ร่วมกับยาที่เป็น CYP1A2 inhibitors, CYP2D6 inhibitors และ
clozapine acetylcholine-muscarinic receptors CYP3A4 inhibitors
opioids: pethidine (หรือ meperidine) เพิ่ม excitation activity และมีฤทธิ์ serotonergic effect o ตรวจติดตามค่าทางห้องปฏิบัติการ ได้แก่ ระดับโซเดียม แมกนีเซียม และน้ าตาลในเลือด
ี
ี
่
ุ
opioids: tramadol ยับยั้งการ reuptake ของ noradrenaline และ serotonin o การหยุดยาที่มความเสยงต่อการชักจากการถอนยาจะต้องปรับลดขนาดยาลงอย่างช้า ๆ จนหยด
ยาอื่น ๆ ที่มีผลโดยอ้อมต่อสมอง รบกวนการไหลเวียนเลือดในสมอง รบกวนการน าส่งออกซิเจน และ ยาได้ เช่น phenobarbital, benzodiazepines และ baclofen
รบกวนเมแทบอลิซึม เช่น ท าให้ระดับโซเดียม แมกนีเซียม น้ าตาลใน - ผู้ป่วยที่ได้รับยา phenobarbital นานเกน 4 สปดาห ควรปรบลดขนาดยาลงรอยละ 10-25
ั
ิ
ั
้
์
เลือดต่ า ของขนาดยาที่ใช้ทุกเดือน แต่ส าหรับผู้ป่วยที่ได้รับยาไม่เกิน 4 สัปดาห์ สามารถปรับลดขนาด
GABA, gamma-aminobutyric acid; NSAIDs, nonsteroidal anti-inflammatory drugs; SNRIs, selective serotonin-noradrenaline ยาลงได้เร็วกว่านั้น 44,45
reuptake inhibitors; SSRIs, selective serotonin reuptake inhibitors; TCAs, tricyclic antidepressants
้
ิ
์
ั
36
40
37
39
ที่มา : Hitchings และคณะ , Welty และคณะ , Grosset และคณะ และ Murphy และคณะ - ผู้ป่วยที่ได้รับ benzodiazepines นานเกน 4 สปดาห ควรลดขนาดยาลงรอยละ 25 ของ
์
้
้
้
ึ
้
ขนาดยาทงหมดต่อสปดาห และนานขนในสปดาหทาย ๆ เช่น ลดลงประมาณรอยละ 10-20
์
ั
ั
ั
ของขนาดยาทั้งหมดในสัปดาห์ก่อนหน้า
46
ั
- ผู้ป่วยที่ได้รับ baclofen ควรปรบลดขนาดยาลงโดยใช้ระยะเวลาอย่างนอย 1-2 สัปดาห์ จน
้
สามารถหยุดยาได้
47
50 51
51